سلام. در پاسخ به پرسش شما باید گفت که دفاع در برابر شکایت کیفری ترک انفاق، مستلزم اثبات این نکته است که «تمکن مالی زوج وجود داشته اما ایشان از پرداخت نفقه استنکاف کرده است» و یا برعکس، اثبات این که «پرداخت نفقه صورت گرفته یا اساسا تکلیفی برای پرداخت وجود نداشته است».
وقتی دادگاه حقوقی شما را محکوم به پرداخت نفقه کرده و شما نیز در اجرای احکام اقدام به معرفی مال کرده‌اید، نشان‌دهنده حسن نیت شما در اجرای تعهدات است. برای دفاع در دادسرا، می‌توانید از راهکارهای زیر استفاده کنید:
نخست اینکه به قاضی دادسرا اعلام کنید که با وجود حکم دادگاه، بلافاصله برای اجرای آن اقدام کرده و اموال خود را جهت وصول مهریه یا نفقه معرفی کرده‌اید؛ این امر به معنای فقدان «عنصر معنوی جرم» است، چرا که جرم ترک انفاق زمانی محقق می‌شود که زوج با وجود توانایی مالی، عالما و عامدا از پرداخت نفقه خودداری کند.
دوم، به فیشهای پرداختی که قبلا به دادگاه ارائه کرده‌اید استناد کنید و دوباره کپی آن‌ها را به دادسرا تحویل دهید. حتی اگر دادگاه حقوقی آن فیش‌ها را نپذیرفته باشد، ارائه آن‌ها در دادسرا نشان می‌دهد که شما در طول این مدت بی‌تفاوت نبوده و اقداماتی برای تامین هزینه‌های همسرتان انجام داده‌اید.
سوم، در خصوص استفاده زوجه از حق حبس، اگر پیش از صدور حکم نفقه یا همزمان با آن، تمکین زوجه مورد اختلاف بوده یا ایشان از حق حبس استفاده کرده‌اند، باید به پرونده‌های مرتبط در دادگاه خانواده استناد کنید. اگر دادگاه تمکین را به نفع شما صادر کرده باشد (حتی اگر زوجه در حال استفاده از حق حبس باشد)، این موضوع میتواند در اثبات این امر که شما در حال فراهم کردن مقدمات زندگی بوده‌اید، مؤثر باشد.
در لایحه دفاعیه خود تاکید کنید که به محض صدور اجراییه، جهت جلوگیری از بازداشت و اثبات عدم استنکاف، اقدام به معرفی مال کرده‌اید و به این ترتیب، شرایط ماده ۶۴۲ قانون مجازات اسلامی برای تحقق جرم ترک انفاق که مستلزم خودداری از پرداخت است، منتفی است. در واقع شما باید اثبات کنید که «استنکافی» در کار نبوده و فقط اختلاف نظر در میزان یا نحوه پرداخت وجود داشته که در حال حل و فصل قضایی است. با ارائه گواهی از شعبه اجرای احکام مبنی بر اینکه شما در حال اجرای حکم و معرفی مال هستید، بازپرس میتواند قرار منع تعقیب یا موقوفی تعقیب صادر کند. برای شما آرزوی موفقیت دارم.
