با عرض سلام و احترام متقابل خدمت شما،
درک می‌کنم که این وضعیت چقدر می‌تواند آزاردهنده باشد و آرامش شما را مختل کرده باشد. زندگی در مجاورت یک مرکز پر سر و صدا، به خصوص مرکزی که با کودکان سر و کار دارد، می‌تواند چالش‌برانگیز باشد.
خبر خوب این است که بله، امکان پیگیری این مسئله از راه قانونی وجود دارد. ایجاد مزاحمت و سلب آسایش از طریق سر و صدای نامتعارف، از مواردی است که در قانون برای آن راه‌حل‌هایی پیش‌بینی شده است.
در ادامه مسیرهایی که میتوانید برای پیگیری این موضوع طی کنید، به ترتیب اولویت و مراحل اقدام، توضیح داده می‌شود:
گام اول: ارسال اظهارنامه رسمی
پیش از هرگونه اقدام قضایی، توصیه می‌شود یک اظهارنامه رسمی از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی برای مسئول یا مالک آن واحد مشاوره و توانبخشی ارسال کنید.
در این اظهارنامه:
مشکل را به طور کامل و با ذکر جزئیات (نوع سر و صدا، زمان‌های اوج مزاحمت، تاثیر آن بر زندگی شما) شرح دهید.
به تلاش‌های قبلی خود برای حل مسالمت‌آمیز موضوع (مانند درخواست بستن پنجره‌ها) اشاره کنید.
به صورت محترمانه و قانونی از ایشان بخواهید که ظرف مدت معینی (مثلا یک هفته یا ده روز) نسبت به رفع مزاحمت و کاهش سر و صدا اقدامات لازم (مانند نصب عایق صوتی، مدیریت بهتر کودکان، صحبت با کارکنان برای رعایت سکوت، بستن پنجره‌ها در ساعات خاص و ...) را انجام دهند.
قید کنید که در صورت عدم توجه و ادامه روند فعلی، از طریق مراجع قانونی پیگیری خواهید کرد.
ارسال اظهارنامه، یک اخطار رسمی و قانونی است و می‌تواند طرف مقابل را متوجه جدیت شما در پیگیری موضوع کند و گاهی بدون نیاز به مراحل بعدی، مشکل حل می‌شود. همچنین، این اظهارنامه به عنوان مدرکی دال بر تلاش شما برای حل مسالمت‌آمیز موضوع، در مراحل بعدی قابل استناد خواهد بود.
گام دوم: مراجعه به مراجع ذی‌صلاح و طرح شکایت
اگر پس از ارسال اظهارنامه، مشکل همچنان پابرجا بود، میتوانید از مسیرهای زیر اقدام کنید:
شورای حل اختلاف محل:
این شوراها برای رسیدگی به اختلافات و دعاوی کوچک و همچنین تلاش برای صلح و سازش بین طرفین ایجاد شده‌اند. شکایت بابت ایجاد مزاحمت و سلب آسایش همسایگی از جمله مواردی است که در صلاحیت این شوراها قرار می‌گیرد.
میتوانید با مراجعه به شورای حل اختلاف محل سکونت خود، دادخواستی مبنی بر "رفع مزاحمت" تنظیم کنید.
مدارک لازم معمولا شامل کارت ملی، مدارک سکونت، اظهارنامه ارسالی (در صورت وجود) و هرگونه مستنداتی که نشان‌دهنده مزاحمت باشد (مانند استشهادیه محلی از سایر همسایگان در صورت وجود، فیلم یا صوت از سر و صدای ایجاد شده - البته در تهیه این موارد رعایت حریم خصوصی افراد مهم است).
شهرداری منطقه:
شهرداری‌ها مسئول نظارت بر کاربری املاک و همچنین جلوگیری از مزاحمت‌های شهری هستند. میتوانید موضوع را به شهرداری منطقه خود (در فولادشهر) گزارش دهید.
ممکن است فعالیت چنین مرکزی در یک ملک مسکونی چسبیده به ملک شما، از نظر کاربری یا ضوابط شهرسازی مغایرت‌هایی داشته باشد که شهرداری بتواند به آن رسیدگی کند.
همچنین، کمیسیون بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها به موضوعاتی مانند ایجاد مزاحمت برای ساکنین رسیدگی می‌کند.
سازمان بهزیستی :
از آنجایی که این واحد یک مرکز مشاوره و توانبخشی مرتبط با کودکان است، قطعا تحت نظارت سازمان بهزیستی فعالیت می‌کند و از این سازمان مجوز دریافت کرده است.
میتوانید شکایتی را تنظیم و به اداره بهزیستی شهرستان لنجان یا استان اصفهان ارائه دهید. این سازمان‌ها موظف به نظارت بر عملکرد مراکز تحت پوشش خود هستند و می‌توانند در خصوص رعایت استانداردها، از جمله کنترل سر و صدا و عدم ایجاد مزاحمت برای همسایگان، به مرکز مذکور تذکر داده یا الزاماتی را برایشان تعیین کنند.
معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی:
آلودگی صوتی یکی از مصادیق آلاینده‌های زیست محیطی است که می‌تواند سلامت جسمی و روانی افراد را تحت تاثیر قرار دهد. در صورتی که سر و صدا بیش از حد استاندارد باشد، میتوانید موضوع را از طریق کارشناسان بهداشت محیط معاونت بهداشتی پیگیری کنید. آنها می‌توانند میزان آلودگی صوتی را اندازه‌گیری کرده و در صورت لزوم اقدامات قانونی را انجام دهند.
گام سوم: پیگیری قضایی از طریق دادسرا (در صورت لزوم)
اگر اقدامات از طریق شورای حل اختلاف یا سایر نهادها به نتیجه نرسید، میتوانید با مراجعه به دادسرای عمومی و انقلاب محل، شکایت کیفری تحت عنوان "ایجاد مزاحمت" (ماده ۶۹۰ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی - تعزیرات) یا "ایجاد هیاهو و جنجال یا حرکات غیرمتعارف یا تعرض به افراد موجب اخلال نظم و آسایش و آرامش عمومی" (ماده ۶۱۸ همان قانون) مطرح کنید. البته اثبات این موارد در دادسرا نیازمند ادله و مستندات قوی‌تری است.
نکات مهم:
جمع‌آوری مدارک و مستندات: سعی کنید تا حد امکان از مزاحمت‌های ایجاد شده مستنداتی تهیه کنید. این مستندات می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
تهیه لیستی از تاریخ‌ها و ساعت‌هایی که سر و صدا شدیدتر است.
در صورت امکان و با رعایت حریم خصوصی، ضبط صدا (از داخل منزل خودتان به نحوی که مشخص باشد صدا از بیرون می‌آید).
استشهادیه از دیگر همسایگانی که ممکن است از این موضوع متضرر شده باشند.
کپی اظهارنامه ارسالی.
