سلام
با توجه به اینکه زمان شما برای اعتراض محدود است (احتمالا منظورتان مهلت تجدیدنظرخواهی در پرونده حقوقی یا مهلت اعتراض به نظریه کارشناسی است) و قرار منع تعقیب صادر شده در سال ۱۴۰۰ دارای "اشتباه در نگارش" یا "سهو قلم" است، باید همزمان در دو جبهه (پرونده حقوقی و دادسرا) اقدام کنید.
همکاران شما درست می‌گویند؛ گواهی "منع تعقیب به دلیل عدم احراز پرداخت" به تنهایی کافی نیست، زیرا خواهان پرونده حقوقی در حال استناد به جملات اشتباه مقدمه قرار (که شبیه اقرار است) میباشد، نه نتیجه نهایی آن.
در ادامه راهکار حقوقی و فوری برای حل این مشکل ارائه شده است:
۱. اقدام فوری در پرونده حقوقی (اولویت اول)
از آنجا که زمان اعتراض کم است، نباید منتظر اصلاح قرار توسط دادسرا بمانید. همین حالا لایحه‌ای با عنوان «تضاد آشکار مفاد قرار با محتویات پرونده و صورت‌جلسات» تنظیم کنید.
در دادگاه حقوقی، "اقرار" ملکه دلایل است، اما "خلاصه نویسی دادیار/بازپرس" وحی منزل نیست. شما باید اعتبار متن قرار را با استناد به "منبع اصلی" (صورتجلسه) زیر سوال ببرید.
استدلال لایحه: بنویسید که متن قرار صادره در دادسرا، صرفا یک گزارش از جلسه رسیدگی بوده که در تایپ آن "سهو قلم" و "جابجایی جملات" رخ داده است.
مستندات: کپی مصدق (برابر اصل) صورتجلسه مواجهه حضوری که امضا کرده‌اید را ضمیمه کنید. در لایحه دقیقا آدرس دهید: "در سطر فلان از صورتجلسه مورخ فلان، اینجانب صراحتا انکار کرده‌ام، اما در تایپ دادنامه به اشتباه کلمه اقرار درج شده است."
اصل حقوقی: در تعارض بین "خلاصه تصمیم" و "صورتجلسه اصلی"، صورتجلسه که به امضای طرفین رسیده حاکم است.
۲. درخواست اصلاح "سهو قلم" در دادسرا (راهکار ریشه‌ای)
چیزی به نام "گواهی عدم اقرار" به عنوان یک فرم استاندارد قضایی وجود ندارد؛ منظور همکارانتان این است که سندی بگیرید که ثابت کند اقراری در کار نبوده. بهترین سند، "رای اصلاحی" است.
مبنای قانونی: طبق ملاک ماده ۳۸۱ قانون آیین دادرسی کیفری و ماده ۳۰۹ قانون آیین دادرسی مدنی، هرگاه در تنظیم و نوشتن رای یا قرار، "سهو قلم" (مانند از قلم افتادن کلمه 'عدم' یا جابجایی جملات) رخ دهد، مرجع صادرکننده (دادسرا) مکلف است آن را تصحیح کند. این درخواست محدودیت زمانی ندارد.
نحوه اقدام:
به شعبه صادرکننده قرار (دادیاری یا بازپرسی) مراجعه کنید.
لایحه‌ای با موضوع "درخواست اصلاح سهو قلم در قرار نهایی شماره ..." ارائه دهید.
بنویسید: "در متن قرار، جملات بنده جابجا تایپ شده و مفهوم 'اقرار و سپس انکار' را القا می‌کند، در حالی که در صورتجلسه مورخ ... که مبنای صدور این قرار بوده، اظهارات من سراسر انکار بوده است. تقاضای صدور قرار اصلاحی جهت رفع این اشتباه مادی را دارم."
۳. پاسخ به ادعای "اقرار و سپس انکار"
خواهان پرونده حقوقی احتمالا به قاعده «انکار بعد از اقرار مسموع نیست» استناد می‌کند. پاسخ حقوقی شما باید این باشد:
سالبه به انتفای موضوع: بگویید اصلا اقراری واقع نشده که حالا نوبت به انکار بعد از آن برسد. آن چیزی که خواهان به آن استناد می‌کند، "غلط املایی/انشایی" منشی شعبه است، نه اقرار شخص شما.
تناقض با قرار اول: اشاره کنید که اگر من اقرار کرده بودم، چطور ممکن است در همان پرونده قرار منع تعقیب (به دلیل عدم کفایت ادله) صادر شود؟ وجود قرار منع تعقیب خود بهترین دلیل بر عدم وجود اقرار معتبر است.
