چه کسی باید اثبات کند خریدار یا وراث فروشنده؟

بطور کلی اصل بر عدم است و در تمام امور حقوقی و کیفری بار اثبات بر عهده مدعیه. به زبان عامیانه همیشه قاعده اینه که هیچ اتفاقی رخ نداده مثلا شک داریم معامله صورت گرفته یا نه اصل بر اینه که معامله نشده و کسی که مدعی وقوع معامله است باید ادعایش را ثابت کند.. قاعده البینه علی المدعی هم مثبت همین اصل عدمه و معنیش اینه که کسی که ادعایی مطرح میکنه باید دلیل و مدرک ارایه بده. در مورد سوال شما خریدار مدعی محسوب میشه و چنانچه ورثه در اصالت مستندات ابرازی تردید کنند بار اثبات بر عهده خریدار است چون سند ابرازی خریدار سند عادی است ورثه این حق را دارند که در مورد اصالت آن سند تردید کنند و بگویند این امضای مورث ایشان نیست در اینحالت خریدار باید تعلق امضا به متوفا را ثابت نماید. ضمن اینکه چون سند ابرازی منسوب به متوفاست خریدار علاوه بر ارایه ادله باید سوگند هم بخورد. اظهار تردید نسبت به سند ابرازی خریدار مطابق ماده۲۱۶قانون آیین دادرسی مدنی حق ورثه هست. تفاوت بین انکار و تردید در این است که در حالت انکار طرف مقابل میگوید این امضای من نیست اما در تردید طرف اعلام میکند این امضای فلانی نیست مثل همین مورد سوال شما که ورثه اعلام میکنند این امضای مورث ما نیست به این حالت تردید گفته میشه. انکار و تردید در اسناد عادی مطرحه و در سند رسمی انکار و تردید راه ندارد و طرف مقابل فقط میتونه مدعی جعل باشه. وفق ماده۲۷۸قانون آیین دادرسی مدنی در دعوای بر میت پس از اقامه بینه سوگند خواهان هم لازمه و چنانچه از اتیان سوگند امتناع کنه حقش ساقط میشه.