با سلام.
موضوع شما از نظر حقوقی در قالب «عقد قرض» قابل بررسی است. با توجه به اینکه مدرک کتبی (رسید یا فاکتور) در اختیار ندارید، اثبات این ادعا در دادگاه کمی دشوار است اما غیرممکن نیست.
طبق قوانین جاری و رویه‌های قضایی ایران، راه‌های زیر برای مطالبه حق شما وجود دارد:
۱. ارسال اظهارنامه رسمی
اولین قدم قانونی، ارسال یک «اظهارنامه» از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی است. در اظهارنامه به‌طور رسمی و محترمانه قید کنید که در سال ۱۳۹۰ تعداد ۲۰ عدد نیم‌سکه به عنوان قرض به ایشان داده‌اید و اکنون خواستار استرداد (پس گرفتن) عین آن‌ها هستید.
نکته: گاهی اوقات پاسخ همسر به اظهارنامه (مثلا اگر در پاسخ بگوید “فعلا ندارم” یا “بعدا می‌دهم”) خود به عنوان یک «اقرار کتبی» محسوب می‌شود و مدرک محکمی برای شما خواهد شد.
۲. استناد به شهادت شهود
اگر در زمان تحویل سکه‌ها یا زمانی که همسرتان قول بازگرداندن آن‌ها را می‌داده، افرادی (مثل خانواده، فامیل یا دوستان) حضور داشته‌اند و از این موضوع مطلع هستند، شهادت آن‌ها یکی از ادله اثبات دعوا در دادگاه محسوب می‌شود.
۳. اقرار (کتبی، شفاهی یا پیامکی)
اگر همسرتان در پیامک، چت یا در حضور دیگران اقرار کند که این سکه‌ها را از شما قرض گرفته است، این‌ها به عنوان «اماره» و مدرک در دادگاه قابل استناد هستند. ضبط صدای ایشان نیز اگرچه به تنهایی دلیل قطعی نیست، اما می‌تواند به عنوان کمکی در کنار سایر مدارک، «علم قاضی» را برای صدور حکم تقویت کند.
۴. سوگند (قسامه)
در صورتی که هیچ مدرک و شاهدی نداشته باشید، میتوانید از دادگاه درخواست کنید که «قرار استماع سوگند» صادر کند. در این حالت، اگر همسر شما منکر قرض گرفتن شود، باید در پیشگاه خداوند سوگند یاد کند که سکه‌ای از شما نگرفته است. (بسیاری از افراد از سوگند دروغ در دادگاه ابا دارند).
۵. قرائن و شواهد (علم قاضی)
شما میتوانید به خرید خانه در سال ۱۳۹۰ اشاره کنید. اگر بتوانید ثابت کنید که در آن مقطع زمانی شما مالک آن سکه‌ها بوده‌اید (مثلا فاکتور خرید قدیمی یا عکس سکه‌ها) و همسرتان در همان زمان دقیقا برای خرید خانه به پول نیاز داشته، این‌ها به عنوان شواهدی است که می‌تواند قاضی را قانع کند.
