با سلام
اولا وفق ماده ۳۶۸ قانون آیین دادرسی مدنی؛
آرای دادگاه های تجدیدنظر استان، قابل فرجام خواهی نیست.
مگر در مرد احکام راجع به اصل نکاح و فسخ آن، طلاق، نسب، حجر و وقف.
و برخی قرارها..
که آن هم مشروط بر اینکه آن احکام، مشمول بندهای ماده ۳۶۹ آن قانون نباشد.
و الا غیر قابل فرجامند
ثانیا: وفق ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی مدنی؛
نسبت به احکام قطعیت یافته، به جهات موجود در بندهای ۷ گانه آن ماده، ممکن است بتوان درخواست اعاده دادرسی نمود.
ثالثا: وفق ماده ۴۷۷ قانون آئین دادرسی کیفری؛
در صورتی که رییس قوه قضاییه رای قطعی صادره از هریک از مراجع قضایی را خلاف شرع بین تشخیص دهد، با تجویز اعاده دادرسی، پرونده را به دیوانعالی کشور ارسال تا در شعبی خاص که توسط رییس قوه قضاییه برای این امر تخصیص مییابد رسیدگی و رای قطعی صادر نماید.
شعب خاص مذکور، رای قطعی قبلی را نقض و رسیدگی مجدد اعم از شکلی و ماهوی بهعمل میآورند و رای مقتضی صادر مینمایند.
تبصره ۱ - آراء قطعی مراجع قضایی (اعم از حقوقی و کیفری) شامل احکام و قرارهای دیوانعالی کشور، سازمان قضایی نیروهای مسلح، دادگاههای تجدیدنظر و بدوی، دادسراها و شوراهای حل اختلاف میباشند.