می‌توانم به دیوان عدالت اداری مراجعه کنم؟

بخشنامه‌ای از وزارتخانه داشتیم که پرستارها باید در حوزه تخصصی خود به کار گرفته شوند. اما محل خدمت من چک‌لیست طراحی شده خودش را که وزن و معیار نداشت و امتیازدهی براساس محبوبیت بود نه صلاحیت، اعمال کرد. مترون و رئیس بیمارستان گفتند این خانم که من باشم نظر ما نیست، نظر مدیریتیمان است که کس دیگری را بگذاریم. معاونت درمان، معاونت پرستاری، معاونت حقوقی، معاونت توسعه و بازرسی وزارتخانه هم گفتند نظر مافوق مهم است. اما اگرچه بخشنامه‌ها بند و تبصره قانون نیستند، اما برای تمام واحدهای تابعه همان وزارتخانه الزام‌آورند.

یعنی وقتی وزارت بهداشت بخشنامه‌ای داده که "پرستاران باید در حوزه تخصصی خود به‌کار گرفته شوند"، بیمارستان یا دانشگاه علوم پزشکی موظف به رعایت آن هستند. اما معاونت حقوقی به من گفت ارتقای شغلی نظر مافوق است و مافوق من هم صلاحیت برایش مهم نیست و در واقع حق من را ضایع کرده است. این یعنی نقض اصل شایستگی و عدالت اداری.

یعنی من می‌توانم به دیوان عدالت اداری مراجعه کنم یا دیوان عدالت اداری هم آخر می‌گوید نظر مافوقت برای ارتقای شغلیت مهم است؟ آیا چنین چیزی از نظر "دیوان عدالت اداری" می‌تواند مصداق تصمیم اداری خلاف قانون یا خلاف عدالت تلقی بشود؟ مدیر می‌تواند اختیار انتخاب داشته باشد، اما حتی اختیار تبعیض، سلیقه و بی‌اعتنایی به دستورالعمل وزارتخانه؟ "اختیار مدیریتی" محدود به چارچوب قانون و بخشنامه‌ها نیست؟ آیا رفتن به دیوان فایده دارد؟ 'نظر شخصی رئیس' و اجرای چک‌لیست به‌جای اجرای بخشنامه؟

مقابله با فرایند ارتقا و نحوه اجرای بخشنامه خطای روش اجرایی عدم تطابق رویه؟ سه اصل نقض شده: اصل حاکمیت قانون (هیچ مقام اداری نمی‌تواند قانون یا بخشنامه لازم‌الاجرا را نادیده بگیرد)، اصل عدالت استخدامی و شایستگی (ماده ۴۱ و ۴۲ قانون مدیریت خدمات کشوری)، اصل عدم تبعیض در تصمیمات اداری.