سلام و عرض ادب
شرط تعیین اجل (مدت) برای تعلق مهریه به زوجه که در واقع تعلیق نمودن اصل تعلق مهریه به زوجه است، یک شرط باطل است لکن تعیین اجل برای پرداخت مهریه، صحیح و بلامانع است لذا اگر مقصود شما اینست که در ابتدای عقد ازدواج، مهریه زوجه ۱۱۴ سکه است که ۱۴ عدد آن را هروقت که خواست مطالبه کند ولی ۱۰۰ عدد باقیمانده را تا قبل از گذشت ۱۰ سال از زندگی یا تا قبل از تولد اولین فرزند مشترک، نتواند مطالبه کند؛ این شرط صحیح است و مشخص نبودن زمان تولد فرزند مشترک نیز خللی در صحت شرط ایجاد نمیکند چون از این حیث که حصول آن به قبل از ۱۰ سال، محدود شده است و شرط شده که یا گذشت ۱۰ سال یا تولد فرزند مشترک؛ هرکدام که زودتر واقع شود؛ شرطی زماندار محسوب است و نه مبهم و مجهول و البته دراینصورت، اگر زندگی قبل از ۱۰ سال به متارکه بیانجامد، مهریه زوجه، حال میشود و حین طلاق باید راجع پرداخت آن ۱۰۰ عددسکه، تعیین تکلیف صورت بگیرد و درهرحال، جزو مهریه زوجه محسوب شده و بر ذمه زوج است.
اما اگر مقصود شما اینست که در بدو ازدواج، مهرالمسمی متعلقه به زوجه ۱۴ سکه باشد که آنرا بتواند عندالمطالبه بگیرد لکن درصورت گذشت ۱۰ سال از زندگی مشترک یا تولد فرزند مشترک، مجددا مازاد ۱۴ سکه، ۱۰۰ سکه دیگر به مهریه او افزوده شود و تازه به عنوان مهریه تعیین و به او تعلق بگیرد و الا فلا ( وگرنه اگر زندگی قبل ۱۰ سال به متارکه انجامید یا فرزندی متولد نشد، چیزی مازاد بر ۱۴ سکه به زوجه تعلق نگیرد)؛ این شرط صحیح نیست چرا که زوجه به محض عقد نکاح، مالک تمام مهریه است و نکاح به شرط مهرمعلوم منعقد میشود و مهریه نمیتواند مردد باشد و نیز، بعد از انعقاد عقد نکاح، اضافه کردن چیزی به مهریه معلوم، صحیح نیست مگر اینکه کلا مهریه ای برای زوجه تعیین نشود و تعیین مهریه به بعد از نکاح موکول شود که آنهم باید یک نفر مشخص برای تعیین مهریه معین گردد و عقد با این شرط جاری شود که آن فرد که میتواند شخص زوج، زوجه و یا فردی ثالث باشد، اختیار کامل دارد که هرچه بعنوان مهریه تعیین کرد، هم مورد قبول و رضایت زوجه است و هم زوج و البته ایشان به عنوان داور تعیین مهریه نیز، نیز فقط در یک مرتبه بعد از انعقاد نکاح میتواند مهریه را تعیین کند و نمیتواند آن را معلق به امری یا معلق به حصول شرطی کند و یا اینکه بخواهد بطور تدریجی و با حصول شرط و شروط، مهریه را به زوجه متعلق بداند یا نداند.
