با سلام.
در پاسخ به پرسش شما، باید بین جریمه کمیسیون ماده ۱۰۰ و عوارض شهرداری تفاوت قائل شد. جریمه تخلفات ساختمانی بر اساس ارزش معاملاتی سال وقوع تخلف محاسبه میشود، در حالی که عوارض شهرداری معمولا به نرخ روز از شما مطالبه خواهد شد.
مبنای محاسبه جریمه تخلف ساختمانی
بر اساس رویه قضایی و نظریه‌های مشورتی دیوان عدالت اداری، مبنای محاسبه جریمه‌های کمیسیون ماده ۱۰۰، ارزش معاملاتی ساختمان در تاریخ وقوع تخلف است. این بدان معناست که حتی اگر پرونده شما سال‌ها بعد در کمیسیون مطرح شود، جریمه باید بر اساس تعرفه‌های سالی که تخلف در آن صورت گرفته است، محاسبه و تعیین گردد.
برای اثبات تاریخ وقوع تخلف، شما می‌توانید از اسناد و مدارک معتبر استفاده کنید. در مورد شما، اخطار کتبی که دو سال قبل از طرف شهرداری برای توقف عملیات ساختمانی دریافت کرده‌اید، یک سند بسیار مهم و قابل استناد است که تاریخ وقوع تخلف را مشخص می‌کند. در صورت لزوم، حتی می‌توان از طریق جلب نظر کارشناس رسمی دادگستری، قدمت بنا و تاریخ دقیق تخلف را تعیین کرد.
فرمول کلی محاسبه جریمه به شرح زیر است:
جریمه = مساحت تخلف × ارزش معاملاتی سال وقوع تخلف × ضریب جریمه
ضریب جریمه بسته به نوع تخلف (مانند اضافه بنا، عدم احداث پارکینگ و نوع کاربری) متفاوت خواهد بود.
مبنای محاسبه عوارض شهرداری
برخلاف جریمه، رویه شهرداری‌ها این است که عوارض مربوط به تخلفات ساختمانی را به نرخ روز محاسبه و دریافت می‌کنند. این موضوع در نظریه‌های مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه نیز مورد اشاره قرار گرفته است. بنابراین، شما باید انتظار داشته باشید که مبلغ عوارض بر اساس تعرفه‌های زمان پرداخت از شما مطالبه شود.
پاسخ به سوالات شما
با توجه به موارد فوق، پاسخ سوالات شما به شرح زیر است:
آیا شهرداری مبلغ را به نرخ روز مطالبه خواهد کرد؟ جریمه تخلف ساختمانی شما به نرخ سال وقوع تخلف (دو سال پیش) محاسبه میشود، اما عوارض مربوطه به احتمال زیاد به نرخ روز از شما مطالبه خواهد شد.
آیا می‌توانم به تاریخ اخطار کتبی اشاره کنم؟ بله، شما حتما باید به آن اخطار کتبی به عنوان مدرکی برای اثبات "تاریخ وقوع تخلف" استناد کنید. این کار باعث میشود جریمه شما بر اساس ارزش معاملاتی قدیمی‌تر و پایین‌تر محاسبه شود و از پرداخت مبالغ سنگین‌تر جلوگیری می‌کند. عدم ثبت پرونده و ندادن شماره ثبت به شما، نافی حقوق شما برای استناد به تاریخ وقوع تخلف نیست.
