از توضیحات شما اینگونه استنباط می شود
ملکی که سند مالکیت آن به نام پدر شما بوده متعاقب وفات ایشان به شما و سایر وراث(مجموعا ۴ پسر و دو خواهر) به ارث رسیده است.
بنابراین
وراث به واسطه شراکت قهری ناشی از ارث مبدل به مالکین مشاع این ملک شده اند(هر پسر دو سهم از ۱۰ سهم مشاع و هر دختر یک سهم از ده سهم).
این مالکیت مشاعی در تصرفات مادی مالکین مشاع محدودیت ایجاد می نماید. بدین ترتیب که هیچکدام از مالکین مشاع حق ندارند در ملک مورد اشاعه، بدون رضایت دیگر وراث کشت و زرع یا ساخت و ساز نمایند.
چنین تصرفاتی اگر بدون اجازه باشد، حق طرح دعوا برای ممانعت از ادامه تصرفات، قلع و قمع متصرفات، خلع ید و مطالبه اجرت المثل تصرف بدون رضایت را برای سایر وراث فراهم می نماید؛
شرط تصرفات اینچنینی کسب رضایت سایر مالکین یا تقسیم مادی(افراز ملک) است.
البته مالکیت مشاعی مانع تصرفات حقوقی از جمله فروختن حصه از سوی مالکین مشاعی نخواهد بود. و مالکین مشاع ااصولا می تواند حصه خود در ملک مورد اشاعه را به سایر شرکا و حتی اشخاصی خارج از دایره شرکا انتقال دهند.
بنابر توضیحات فوق،
اقدام سایر وراث (یکی از برادران و هر دو خواهر) در انتقال سهم الارث خود به یکی از برادران کاملا صحیح است.
اخذ سند متعاقب این اقدامات نیز کاملا قانونیست.
دیهیست که هیچ کدام از اقدامات فوق موجب زوال وصف اشاعه از ملک موروثی نیست. و این ملک جز با تقسیم مادی(افراز) حالت اشاعه خود را از دست نمی دهد.
مطمئنا سند صادره به نام برادر شما نیز بر مشاعی بودن مالکیت ایشان بر شش سهم از ده سهم شش دانگ زمین مذکور تصریح نموده است.
و همان طور که فوقا ذکر گردید، تداوم اشاعه مانع می گردد تا برادر شما بدون اخذ اجازه از شرکا باقی مانده(شما و احدی از برادران)، در ملک مذکور تصرفات مادی از قبیل زراعت، ساخت و ساز و.... نماید. هرچند که نتیجه نقل و انتقالات مالکیت عمده ایشان در ملک مشاعی است.
