در این حالت صرف اینکه تجدیدنظرخواه اسامی شهود را در قسمت مربوط به دادخواست اعسار درج نکرده ولی استشهادیه را به دادخواست پیوست کرده، به تنهایی موجب رد دادخواست اعسار نیست. ملاک ماده ۵۰۶ قانون آیین دادرسی مدنی این است که شهادتنامه حداقل دو نفر شاهد که از وضعیت مالی و معیشتی شخص اطلاع کافی دارند به دادخواست ضمیمه شده باشد و مشخصات و اقامتگاه آنها و منشا اطلاعشان نیز در شهادتنامه ذکر شده باشد.
بنابراین اگر استشهادیه کامل باشد و مشخصات شهود در آن درج شده باشد، صرف درج نشدن نام شهود در متن دادخواست ایراد مؤثری نیست و دادگاه میتواند به دعوای اعسار رسیدگی کند.
با توجه به اینکه برای طرفین وقت رسیدگی تعیین و ابلاغ شده، پرونده وارد مرحله رسیدگی شده و در جلسه دادگاه می‌توانید نسبت به وضعیت استشهادیه و اعتبار شهادت شهود ایراد کنید. اگر شهود در جلسه حاضر شوند، می‌توانید از دادگاه بخواهید از آنها درباره میزان درآمد، اموال، نحوه امرار معاش و اینکه دقیقا از چه طریقی از وضعیت مالی تجدیدنظرخواه اطلاع دارند سؤال کند.
اگر استشهادیه فاقد مشخصات لازم باشد یا شهود شخصا از وضعیت مالی تجدیدنظرخواه اطلاع نداشته باشند و صرفا بر اساس گفته خود او شهادت داده باشند، می‌توانید این موضوع را به عنوان ایراد نسبت به ادعای اعسار مطرح کنید و از دادگاه بخواهید شهادت آنها را احراز و ارزیابی کند.
در نتیجه دفاع مناسب این است که نگویید صرفا به دلیل درج نشدن اسامی شهود در دادخواست، اعسار باید رد شود؛ بلکه ایراد را این‌گونه مطرح کنید که شهادت شهود باید مطابق ماده ۵۰۶ واجد شرایط قانونی باشد و شهود باید شخصا از وضعیت مالی و معیشتی تجدیدنظرخواه اطلاع داشته باشند و صرف ارائه یک استشهادیه بدون احراز شرایط قانونی آن برای اثبات اعسار کافی نیست.
