صلاحیت محلی دادگاه در دعوای اثبات قرارداد الکترونیکی چیست؟

سلام و درود؛ اگر موضوع قرارداد مال منقول یا دعاوی بازرگانی است، طبق ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی مدنی، امکان طرح دعوی در محل انعقاد قرارداد یا محل اجرای تعهد وجود دارد و اگر محل اقامت خواهان یکی از دو مورد مذکور است، امکان طرح دعوی در دادگاه محل اقامت خواهان وجود دارد. همچنین اگر خوانده مجهول المکان باشد و دعوی راجع به اموال غیر منقول نباشد (چرا که دعاوی راجع به اموال غیر منقول در دادگاه محل وقوع مال قابل طرح‌اند) خواهان امکان طرح دعوی در محل اقامت خود را دارد.

اصل بر صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده می باشد. در اینمورد می‌توان در دادگاه محل اجرای تعهد یا محل امضا یا قبولی طرح دعوا نمود.

با سلام
صرف اینکه قرارداد از طریق چت منعقد شده و الکترونیکی محسوب می‌شود، باعث نمی‌شود دادگاه محل اقامت خواهان صالح باشد. اصل، دادگاه محل اقامت خوانده است؛ و در دعاوی قراردادی، حسب مورد محل وقوع قرارداد یا اجرای تعهد هم می‌تواند صالح باشد.
بنابراین اگر محل اقامت خواهان تنها مبنای انتخاب دادگاه باشد، معمولا کافی نیست؛ مگر قانون یا وضعیت خاص قرارداد، صلاحیت آن دادگاه را ایجاد کند.

با توجه به مواد قانونی باید در محل اقامت خوانده یا محل اجرای قرارداد اقامه دعوا شود. قرارداد الکترونیکی هم از این امر مستثنا نیست.

سلام . اصولا طبق قواعد کلی صلاحیت ، دادگاه محل اقامت خوانده صلاحیت رسیدگی دارد ، ولی اگر در متن تبادل شده ، محل عقد یا محل انجام تعهد در قراداد تصریح شده باشد محاکم ان دو محل هم صالح به رسیدگی هستند

صرف الکترونیکی بودن قرارداد و انعقاد آن از طریق چت، موجب صلاحیت دادگاه محل اقامت خواهان نمی‌شود.
مطابق مواد ۱۱ و ۱۳ قانون آیین دادرسی مدنی، اصل بر صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده است و در دعاوی قراردادی، حسب مورد، دادگاه محل انعقاد قرارداد یا اجرای تعهد نیز صالح خواهد بود.

با توجه به اینکه قرارداد الکترونیکی در محل سکونت خواهان منعقد یا اجرا شده باشد، معمولا دادگاه محل سکونت خواهان صلاحیت رسیدگی به دادخواست اثبات قرارداد را دارد، اما در نهایت تشخیص صلاحیت با دادگاه است.