سلام و عرض ادب
با توجه به اینکه بکارت یا عدم بکارت زوجه در اصل حکم صادره پیرامون طلاق، مؤثر نیست و تاثیر آن صرفا در میزان مهریه متعلقه و یا قابلیت اخذ شناسنامه سفید پس از وقوع طلاق بدلیل مدخوله نبودن است؛ بنظر موضوع، منطبق بر هیچیک از موارد ماده ۴۲۶ ق.آ.د.م درخصوص اعاده دادرسی نمیباشد چرا که بکارت زوجه برای طرفین دعوا امری مکتوم نبوده و نیز، تقلبی که در پنهان ساختن آن توسط زوجه رخداده است؛ خدشه ای بر اساس حکم اصداری و بر اصل حقانیت و صحت صدور دادنامه طلاق وارد نساخته و اگر مهریه نیز در جریان طلاق ابراء شده باشد؛ که دیگر به هیچ طریق، مؤثر در هیچ بخشی از حکم صادره توسط دادگاه نیست و صرفا بخشی از منطوق رای که طی آن، تصریح به عدم بکارت و مدخوله بودن زوجه گردیده؛ مانع از امحاء متقابل نام زوجین از شناسنامه ایشان است که درخواست تصحیح آن، بنظر منطقی تر از درخواست اعاده دادرسی پیرامون آن است.
فلذا به زعم اینجانب و مستنبط از نظریه هیات عالی قضایی استان قزوین در صورتجلسه نشست قضایی مورخ ۱۳۹۶/۰۲/۲۴؛ بسته به نوع اقامه دعوای طلاق؛
۱) درصورتیکه زوجین پس از حکم صادره حق تجدیدنظرخواهی خویش را اسقاط نموده و یا دعوا بدون تجدیدنظرخواهی و در مرحله بدوی قطعیت یافته باشد؛ چه مهریه ابراء شده باشد و چه ابراء نشده و نسبت به میزان مبلغ آن در بخشی از حکم صادره تعیین تکلیف شده باشد؛ مستنبط از مواد ۲۹ و ۳۱ قانون حمایت خانواده ناظر به ماده ۳۰۹ ق.آ.د.م، چون رای دادگاه مورد تجدیدنظرخواهی قرار نگرفته بوده است؛ حتی پس از قطعیت و اجرای صیغه طلاق نیز، صرفا در قالب اصلاح دادنامه با اخذ گواهی پزشکی قانونی، امکان صدور رای تصحیحی نسبت به تصریح عدم بکارت در منطوق و اصلاح مبلغ مهریه در حکم وجود دارد.
۲) و درصورتیکه مهریه ابراء شده لکن از حکم، تجدیدنظرخواهی صورت گرفته باشد نیز؛ چون به اصل و اساس حکم اصداری درخصوص طلاق، خدشه ای وارد نبوده و هیچیک از جهات مندرج در ماده ۴۲۶ ق.آ.د.م در مورد اعاده دادرسی در مورد آن صدق نمی کند؛ لذا بنظر در راستای رفع مشکل و رعایت حقوق طرفین درخصوص قابلیت اخذ شناسنامه سفید؛ می توان با انکار اقرار و درخواست ارجاع مجدد به پزشکی قانونی و بررسی سایر دلایل و مدارک ابرازی، رای تصحیحی نسبت به بخشی از منطوق دادنامه که تصریح به عدم بکارت نموده است، درخواست نمود.
۳) و درصورتیکه مهریه ابراء نشده و در داخل حکم طلاق نسبت به میزان و نحوه پرداخت آن، تعیین تکلیفی صورت گرفته باشد و از حکم نیز تجدیدنظرخواهی شده و حکم طلاق در مرحله تجدیدنظر، قطعیت یافته باشد؛ اگر با مذاکره، اصلاح رای در خصوص میزان مهریه زوجه مورد قبول قاضی صادرکننده حکم قطعی واقع نگردد؛ لازم است صرفا شخص زوج (نه زوجه)، درصورتیکه مهلت اعاده دادرسی از موعد قطعیت یا نهایی شدن حکم طلاق پایان نیافته باشد؛ با استناد به بند ۵ ماده ۴۲۶ ق.آ.د.م، اقرار زوجه را خلاف حقیقت برشمرده و نظر به تاثیری که تقلب انجام شده در بخشی از حکم دادگاه پیرامون مهریه و لزوم تنصیف آن داشته است؛ با طرح دادخواست اعاده دادرسی نسبت به بخش مهریه در حکم صادره؛ جهت اثبات صحت مدعای خود، بر انکار اقرار توسط زوجه تاکید نموده و ارجاع به پزشکی قانونی و معاینه زوجه توسط متخصصین را درخواست نماید.
*** مستحضر باشید که چون امر بکارت و عدم آن، مؤثر در حقوق مالی متقابل زوجین از حیث ایفای دین زوج بابت مطالبه و اخذ مهریه توسط زوجه است؛ درصورتیکه زوجه مهریه خویش را ابراء ننموده و آن را دریافت نموده باشد و یا اینکه درخصوص میزان و نحوه پرداخت آن از طرف دادگاه، حکمی صادر شده یا توافقی بین طرفین واقع شده باشد؛ با اثبات بقای بکارت؛ نسبت به نیمی از مهریه، توافق منعقده باطل و درصورت دریافت آن؛ زوجه به درخواست زوج، ملزم به استرداد شده و یا حکم محکومیت زوج به پرداخت نیمی از آن، نقض و تصحیح خواهد شد.
لطفا در چنین موارد تخصصی که کیفیات انجام آن مورد اتفاق نظر خود وکلا نیز نبوده و رویه قضایی یکسان و ثابتی بر آن حاکم نیست؛ از خدمات مشاوره تخصصی و انجام خدمت توسط شخص وکیل استفاده نمایید تا از هرگونه ایجاد مشکل ثانوی و تضییع حقوق احتمالی اتان، جلوگیری شود.
