دفاع از حکم اعسار از مهریه در مرحله تجدیدنظر: جهات نقض و پاسخ به استدلال ملائت
ادامهٔ متن پرسشبستن
فرض کنید زوجی که سالها مقیم یکی از کشورهای غربی بوده و بهطور دائم به ایران بازگشته، در دعوای اعسار از پرداخت یکجای مهریه موضوع اجراییه ثبتی، حکم بدوی بر پذیرش اعسار و تقسیط گرفته باشد و زوجه (مقیم خارج، با وکیل مقیم ایران) تجدیدنظرخواهی کند. زوجه مدعی است که زوج قصد بازگشت به همان کشور را دارد و از این ادعا ملائت او را نتیجه میگیرد. پرسش فقط ناظر به تأیید حکم است، نه میزان اقساط.
۱. دادگاههای تجدیدنظر در رویه بیشتر به چه دلایلی حکم پذیرش اعسار را نقض میکنند (نقص استشهادیه از نظر ماده ۹، نبود استعلام ماده ۱۰، سابقه ملائت ماده ۷ قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی، یا غیر آن) و لایحه جوابیه برای بستن هر یک چه باید داشته باشد؟
۲. پاسخ مؤثر و ایمن جوابیه به استدلال «سابقه اقامت در خارج و ادعای قصد بازگشت = ملائت» چیست، بهگونهای که خود پاسخ به اقرار به ملائت سابق تعبیر نشود؟
۳. با ابلاغ رأی به وکیل مقیم ایران زوجه، مهلت تجدیدنظرخواهی او بیست روز است یا دو ماه؟
جمعبندی پاسخ وکلا
نقض حکم اعسار معمولاً بهدلیل نقص استشهادیه یا کامل نبودن استعلامهای بانکی و ثبتی رخ میدهد و صرف ادعای اقامت یا بازگشت به خارج دلیل بر ملائت فعلی نیست. درباره مهلت تجدیدنظرخواهی زوجه مقیم خارج از طریق وکیل مقیم ایران، میان وکلا اختلاف است که بیست روز ملاک است یا دو ماه.
این چارچوب کلی دفاع از اعسار است، اما وضعیت دقیق مدارک پرونده و تاریخ ابلاغ رأی به وکیل روند دادگاه را تغییر میدهد.