دادگاه چگونه مصلحت طفل در امر حضانت را تشخیص می دهد؟
ادامهٔ متن پرسشبستن
با سلام و احترام،
در قانون حمایت از خانواده حضانت کودکان تا ۷ سالگی به مادر بصورت مطلق (مگر در شرایط سلب حضانت) سپرده شده است در صورتیکه بعد از ۷ سالگی سپردن حضانت به پدر بسیار عجیب و غریب بیان شده و عنوان شده:
بعد از هفت سالگی در صورت حدوث اختلاف حضانت طفل با رعایت مصلحت کودک به تشخیص دادگاه است.
در صورتیکه در اکثر موارد بحث حضانت در صورت حدوث اختلاف معنی پیدا میکند. و در موارد زیادی دادگاه بدون اینکه پدر مشکلی داشته باشد و به استناد ماده بالا و صرفا عنوان مصلحت طفل از سپردن حضانت به پدر ممانعت به عمل می آورد.
دادگاه چگونه مصلحت طفل را تشخیص می دهد؟ و چرا دادگاه های فعلی تبصره ماده حضانت را بر اصل متن قانون حضانت برتری داده اند؟
جمع‌بندی پاسخ وکلا
معیار ثابت و مشخصی در قانون برای تعیین مصلحت طفل وجود ندارد و دادگاه به صورت موردی و عرفی تصمیم میگیرد. قاضی با بررسی شرایط شغلی، محل سکونت، جنسیت فرزند و نظر مشاوران روانشناسی یا مددکاری، مصلحت را تشخیص می‌دهد.
این یک رویه کلی در محاکم است، اما تصمیم نهایی دادگاه مستقیماً به جزئیات پرونده و شرایط واقعی زندگی والدین بستگی دارد.
