تفسیر ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی لطفا عنایت بفرمایید؟
ادامهٔ متن پرسشبستن
با سلام
نظر به ماده ۱۱۶۹
برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او جدا از یکدیگر زندگی می کنند، مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از آن با پدر است.
قانون گذار اشاره به اولویت در صورتی که جدا از یکدیگر زندگی می‌کندد
پس چه بعد طلاق با طلاق‌نامه و چه قبل طلاق با عدم تمکین و نشوز، زوجین از هم جدا زندگی کنن، مادر مکلف به اخذ حضانت از طرف دادگاه صالح برای این موضوع می‌باشه
اگر تا ۷ سالگی مختص مادر عنوان بشه، بدون اینکه دادگاهی در این مورد تصمیم بگیرد، خلاف ماده ۱۱۸۰ و ۱۱۸۳ همین قانون بوده و تا ۷ سالگی ولایت مطلق پدر زیر سوال میره،
سوال من رو چرا کسی متوجه نمیشه حتی قضات،
مادر بهمراه طفل مشترک ۴ ساله از شهر خارج شده و به شهر پدریش رفته
بعد ۲ ماه ریش سفیدی از سر غرور باز برنگشته
اولین اقدامش ثبت نام طفل در ثنا بهمراه انعقاد وکالت الکترونیک بجهت تصاحب اموال و حساب بانکی طفل بوده و بعدش جهازیه و نفقه و ... آخر کار حضانت خواسته که در حال بررسی هست هرچند بعلت مواردی رد خواهد شد (خود زوجه هم می دونه بهمین دلیل اصلا جلسه هم نیومدن)
طبق ماده ۱۱۸۳
در کلیه امور مربوطه به اموال و حقوقی مالی مولی علیه ولی نماینده قانونی او میباشد.
چرا من نمی‌تونم ثابت کنم به قضات که بچه بی صاحاب نیست، زوجه قبلا مهریشو گرفته کامل نفقه هم تا موقعی که نشوز بشه گرفته ولی وقتی حضانت نداره به چه حقی توی اموال پسرم تجاوز کرده و بنام پدرخودش زده؟
چه کسی و با چه دلیلی پسر منو بدون اطلاع پدرش با چه حکم حضانت یا هرچیزی ثبت نام کرده در سامانه و از مادرش امضا ثبت کرده؟
اگر اشتباه می‌گم دلیل قانونی اشتباهم رو لطف کنین بخدا منو مدیون خودتون کردین.
بله تا ۷ سالگی با مادره اینو هر روز میشنوم، پدر این وسط نقشش چی هست لطفا کسی اگه جواب قانع کننده داره منو راهنمایی کنه آرامش نمونده برام
ممنون
جمع‌بندی پاسخ وکلا
حضانت طفل تا پایان هفت سالگی حق قانونی و مستقیم مادر است و نیازی به دریافت حکم دادگاه ندارد. مفهوم حضانت با ولایت قهری پدر متفاوت است و نگهداری کودک توسط مادر، ولایت مالی پدر را از بین نمی‌برد.
با وجود اولویت قانونی مادر تا هفت سالگی، شرایط خاصی مانند اثبات عدم صلاحیت مادر می‌تواند مسیر پرونده را تغییر دهد.
