سلام و عرض ادب
۱) هدیه طلا به زن در رویه غالب قضایی، عموما نوعی هبه معوض در نظر گرفته میشود:
هدیه دادن طلا در دوران عقد که منجر به عروسی یا زناشویی شده باشد؛ چون هبه معوضی است که عوض آن (نکاح و زناشویی) انجام شده است؛ حتی اگر عین آن طلاجات در ید زوجه باقی باشد، قابل استرداد نیست و اینکه فاکتور آنها به عنوان هدایای معوض عقد ازدواج، به نام زوج بوده است یا زوجه، تاثیری در این مطلب ندارد.
هبه ی طلا به زن بعد از عروسی و شروع زندگی مشترک نیز عموما در رویه؛ هبه ای معوض به خدمات زن اعم از همسرداری و خانه داری، فرزندآوری و نگهداری از فرزند و اداره امور منزل و ... لحاظ میشود و لذا جز در موارد اثباتی استثنایی قابل استرداد نیست لکن این امر مانع طرح دادخواست و اقامه دعوا و دفاع و تلاش در خصوص استرداد آن نیست.
۲) این دعوا باید در دادگاه عمومی حقوقی طرح گردد چرا که صلاحیت های دادگاه خانواده برای بررسی دعاوی، محدود و منحصر به موارد مصرح در ماده ۴ قانون حمایت خانواده است و از آنجا که در بند ۱ ماده ۴ قانون مزبور؛ به کلمه دوران نامزدی تصریح شده است؛ بنابراین چنانچه زن و شوهر پس از وقوع عقد نکاح در خصوص هدایا از جمله استرداد طلاجات دچار اختلاف گردند، چون در دوران خارج از نامزدی بسر میبرده اند؛ این دعوی جزو دعاوی خانواده نبوده و موضوع از صلاحیت دادگاه خانواده، خارج است و از آنجا که دعوای استرداد طلا یک دعوای مالی است، با رعایت نصاب ریالی طلاها (بیش از ۲۰ میلیون تومان یا کمتر از آن)؛ حسب مورد یا در شورای حل اختلاف و یا در محاکم عمومی حقوقی قابلیت طرح دارد.
۳) هزینه دادرسی این دعوا براساس بهای خواسته (نرخ ارزش واقعی طلاجات به نرخ روز اعلامی بانک مرکزی) تعیین میشود و درصورتی که بهای خواسته (ارزش طلاجات) تا ۲۰ میلیون تومان باشد، هزینه دادرسی آن؛ ۲/۵ درصد ارزش آن است و اگر بیش از ۲۰ میلیون تومان باشد، هزینه دادرسی؛ ۳/۵ درصد ارزش آنهاست.
۴) بله امکان طرح دعوای اعسار همزمان نیز وجود دارد.
و نیز درصورتیکه در ستون خواسته های دادخواست؛ علاوه بر استرداد طلا، محکومیت خوانده به پرداخت هزینه دادرسی و جبران خسارات ناشی از طرح دعوا و دادرسی و کارشناسی و حق الوکاله وکیل نیز خواسته شود؛ دادگاه بطور همزمان نسبت به آنها نیز حکم خواهد داد فلذا درصورت محکومیت خوانده به استرداد طلاجات، پرداخت و جبران کلیه هزینه های مذکور نیز بر عهده ایشان قرار خواهد گرفت.
