سلام و عرض ادب
عقد اجاره نوعی توافق طرفینی هست که میتواند به شکل شفاهی یا کتبی منعقد شود فلذا اگر پدری به پسرش اجازه سکونت در منزل خود را داده و شفاها از او خواسته باشد که مثلا ماهانه یک میلیون تومان به ایشان اجاره بپردازد؛ این قرارداد بین پدر و پسر، معتبر است و درواقع پسر در ازای سکونت در منزل پدری و استفاده و بهره بردن از منفعت ملک، توافقا با پدر، مبلغ ناچیزی هم بعنوان اجاره بها پرداخته ...
چرا باید سایر وراث این اجاره بها را از محل ماترک پدر به ایشان برگردانند و بپردازند؟؟ درواقع پسر، هزینه منفعتی که از ملک پدری برده و خانه ای که استفاده کرده را پرداخت کرده، مثل اینکه منزل مسکونی را از فرد غریبه ای اجاره کرده باشد و هرماه مبلغ اجاره بهای ماهانه آنرا پرداخته باشد ...
پدر که در این زمینه با دیگران فرقی ندارد و البته که شرعا و قانونا نیز هیچ وظیفه نداشته و ندارد که منزل خود را بطور رایگان در اختیار فرزند بگذارد و یا از او اجاره نگیرد که حالا پسر طلبکار باشد که چرا ماهی یک میلیون در ازای سکونت در ملک پدری، اجاره بها پرداخت کرده! ...
لذا مبالغ پرداختی طبق توضیح فوق، قابل مطالبه و استرداد نیست چون جزو بدهی پدر به پسر محسوب نمیشود که از محل ماترک قابل جبران باشد.
درخصوص مبلغ ۱۱/۵ که به پدر پرداخته اند اگر بتوانند به سایر وراث اثبات کنند یا اینکه وراث دیگر، به تشخیص خود، حرف پسر را حتی بدون مدرک قبول کنن که پولی به پدر پرداخته بوده، اصل مبلغ ۱۱/۵ میلیون قرض داده شده، پس از فوت پدر، از محل ترکه پدر قابل مطالبه است اما به نرخ روز به پسر پرداخته نمیشود چون شرط تعلق دیرکرد پول و خسارت تاخیر تادیه اینست که طلبکار، بازپرداخت دین را از بدهکار مطالبه کرده باشد و بدهکار در عین اینکه دارا بوده، پرداخت نکرده باشد ولی پسری که به انتخاب آگاهانه خود پولی که قرض داده را تا زمان فوت پدر مطالبه نکند، بعد از فوت نیز در صورت اثبات، فقط اصل مبلغ پرداختی را به نرخ همان سالی که پول را به پدر قرض داده بوده، میتواند مطالبه کند و دیرکرد پول به او تعلق نمیگیرد.
