تعیین آثار حقوقی اظهارنامه، منوط به بررسی مفاد دقیق قرارداد و اوضاع‌واحوال حاکم بر رابطه طرفین است؛ از جمله باید مشخص شود که آیا حق فسخ صرفا با عدم پرداخت وجه یا برگشت چک محقق می‌شود یا اعمال آن منوط به رعایت مهلت معین، ارسال اخطار، مطالبه وجه یا انجام تشریفات خاصی شده است. همچنین باید احراز شود که فروشنده در اظهارنامه، فسخ قرارداد را به‌صورت منجز و قطعی اعلام کرده یا صرفا عدم پرداخت را اخطار نموده و اعمال حق فسخ را به آینده موکول کرده است. لذا پیشنهاد میکنم از مشاوره تخصصی بهره بگیرید.
چنانچه حق فسخ پیش از ارسال اظهارنامه برای فروشنده ایجاد شده، مطالبه وجه چک یا اعطای فرصت کوتاه برای ایفای تعهد، فی‌نفسه به معنای اسقاط حق فسخ نیست؛ مگر آنکه از مفاد اظهارنامه یا سایر قرائن و اوضاع‌واحوال مسلم پرونده، قصد فروشنده بر عدول از حق فسخ، اعراض از آن یا التزام به ادامه قرارداد احراز شود. با وجود این، عبارت در غیر این صورت برای تایید فسخ به دادگاه مراجعه خواهد شد ممکن است این برداشت را تقویت کند که فسخ در زمان تنظیم اظهارنامه واقع نشده و فروشنده صرفا قصد داشته در آینده نسبت به اعمال آن اقدام کند.
در صورتی که حق فسخ برای فروشنده ایجاد شده و وی آن را به‌صورت معتبر و منجز اعمال کرده باشد، مراجعه به دادگاه اصولا برای احراز و تایید آثار فسخ است، نه ایجاد حق فسخ. لذا، چنانچه مقصود فروشنده اعمال فوری حق فسخ بوده، بهتر بود در اظهارنامه به‌صراحت اعلام می‌شد که قرارداد به استناد بند مربوط، فسخ شده و مراجعه به دادگاه صرفا برای تایید و ترتیب آثار قانونی فسخ صورت خواهد گرفت.
برای جلوگیری از هرگونه تفسیر مخالف، مناسب است در اظهارنامه تصریح شود که حق فسخ فروشنده به سبب تحقق تخلف قراردادی ایجاد شده و محفوظ است و مهلت ۴۸ ساعته صرفا به‌منظور اعطای آخرین فرصت برای ایفای تعهد و جلوگیری از طرح دعوا تعیین شده و به هیچ‌وجه متضمن اسقاط، اعراض، عدول یا انصراف از حق فسخ نیست.
اظهارنامه از حیث نحوه اعلام اراده فروشنده واجد ابهام است و ممکن است در رسیدگی قضایی، مستند ادعای خریدار مبنی بر عدم اعمال فوری حق فسخ یا اعطای مهلت جدید قرار گیرد.
