استناد به گواهی خلاف واقع برای طلاق و امکان اعاده دادرسی
ادامهٔ متن پرسشبستن
با سلام و عرض ارادت خدمت حقوقدانان شریف. زوجه در درخواست طلاق، دلیل خود رو سوءرفتار زوج به دلیل ضرب و جرح عنوان نموده و ادله اثباتی خود را گواهی پزشکی قانونی که منتهی به منع تعقیب زوج شده ارائه کرده، در حالی که نه تنها از اثبات ضرب و جرح توسط زوج در دادسرا عاجز مانده، بلکه در دعوای دعوای الزام به تمکین که دادگاه خانواده منتظر نتیجه حکم دادسرا بود با استعلام از شعبه مربوطه محکوم به تمکین شده سال ۹۶. پس از اعلام تمکین با زوج تا سال ۱۴۰۱ زندگی مشترک داشته اما باز اقدام به ترک منزل مشترک نموده که پس از دعوای دوباره الزام به تمکین در نهایت ناشزه شده. حال پس از ابطال دادخواست طلاق توسط دادگاه خانواده، دادگاه تجدیدنظر اقدام به صدور حکم طلاق بائن به استناد ماده ۱۱۳۰صادر کرده .که به آن فرجام خواهی شده. حال آیا ارائه گواهی خلاف واقع با توجه به علم منع تعقیب زوج و ارائه آن به دادگاه جهت اثبات ادعای سوءرفتار زوج و اعلام اینکه با وساطت بزرگان از شکایت صرف نظر کردم، میتوان از زوجه بابت ارائه گواهی خلاف واقع در جهت تحصیل حکم طلاق طرح دعوا کرد؟ آیا قاضی تجدیدنظر بدون توجه به دفاع زوج و اعلام واقعه حق دارد گواهی پزشکی قانونی غیر مرتبط به زوج را آن هم طی ۲۵سال زندگی مشترک بدون مستمر بودن و یا چنیین موردی دلیل حکم طلاق قرار دهد؟ شامل اعاده دادرسی از باب استناد به گواهی خلاف واقع در صورت ابرام توسط دیوان می‌شود؟ علیه قاضی در دادسرای انتظامی قضات میتوان شکایت نمود؟ بابت عدم لحاظ مصلحت خانواده و آینده فرزندان و حق طلاق زوج بدون رعایت اصول آئین دادرسی و قوانین جاری که در اصل حکم غیر مستند می‌باشد؟ با سپاس فراوان.
جمع‌بندی پاسخ وکلا
صرف یک بار ضرب و جرح حتی در صورت اثبات نمیتواند مبنای صدور حکم طلاق باشد و موضوع اعاده دادرسی نیز تنها در صورت اثبات حیله و تقلب طرف مقابل امکان‌پذیر است.
با این حال، امکان نقض رأی یا پذیرش اعاده دادرسی کاملاً به نحوه استناد دادگاه تجدیدنظر و مستندات قطعی پرونده شما وابسته است.
