خیر، لزوما نشانه تشکیک قاضی نیست و در وضعیت شما میتواند کاملا به نفع شما باشد. وقتی سند عادی ابراء مورد انکار قرار گرفته و کارشناسی اصالت امضا و سند را تایید کرده، سند از نظر انتساب به امضاکننده وضعیت بسیار قوی‌تری پیدا میکند؛ ماده ۱۲۹۱ قانون مدنی نیز سند عادی‌ای را که امضای آن در دادگاه احراز شود، نسبت به طرفین و قائم‌مقام آنان معتبر می‌داند.
استماع شهود ذیل سند احتمالا برای این است که دادگاه علاوه بر اصالت فیزیکی سند، وقوع و مفاد ابراء و نحوه تنظیم و امضای آن را نیز احراز کند. ابراء طبق ماده ۲۸۹ قانون مدنی صرف‌نظر اختیاری طلبکار از حق خود است؛ بنابراین اگر شهود مستقیما دیده باشند که زوجه سند را با اراده و آگاهی امضا کرده و ابراء مهریه واقع شده، شهادت آنها میتواند مؤید بسیار خوبی برای سند باشد.
از طرف دیگر، اگر طرف مقابل هیچ دفاع ماهوی جز انکار اصالت سند نداشته و آن ایراد نیز با کارشناسی رد شده است، ارجاع به شهادت را نباید لزوما به معنای تردید قاضی تلقی کرد؛ ممکن است قاضی برای تکمیل ادله و رفع هرگونه ابهام درباره شرایط تنظیم سند اقدام کرده باشد. البته باید دید دقیقا چه سؤالاتی از شهود میشود؛ اگر شهود درباره اصل امضا، حضور طرفین، قرائت سند، علم و رضایت زوجه و مفاد ابراء شهادت دهند، ارزش اثباتی آنها بیشتر است. شرایط و تعداد شهود نیز تابع مقررات شهادت در دعاوی مالی است.
نکته مهم این است که شهادت شهود نباید صرفا برای اثبات چیزی برخلاف سند معتبر باشد؛ بلکه در پرونده شما میتواند برای اثبات وقوع ابراء و شرایط تنظیم سند، مؤید سند باشد. همچنین اگر اظهارات شهود با یکدیگر تعارض داشته باشد، مطابق ماده ۱۳۱۷ قانون مدنی، شهادت متعارض اصولا قابل اثر نیست مگر اینکه قدر متیقنی از آن به دست آید.
بنابراین با فرضی که مطرح کردید، ترکیب سند عادی ابراء + تایید کارشناسی اصالت + شهادت امضاکنندگان ذیل سند + فقدان دفاع ماهوی مؤثر از سوی زوجه از نظر اثباتی وضعیت نسبتا مناسبی برای شما ایجاد میکند و صرفا تعیین وقت برای استماع شهود، به خودی خود نشانه تشکیک قاضی در اصل ابراء نیست.
