سلام
در جرم مالخری (تحصیل، قبول یا مخفی کردن مال مسروقه)، صرف اینکه شخص مالی را از فردی که بعدا معلوم شده سارق است خریداری کرده باشد، برای محکومیت کافی نیست. یکی از عناصر مهم جرم این است که خریدار هنگام دریافت مال، علم یا آگاهی به مسروقه بودن آن داشته باشد یا اوضاع و احوال به‌گونه‌ای باشد که این علم برای دادگاه احراز شود.
در مورد مطرح‌شده، اینکه سارق ادعا میکند «۱۳ دستگاه موتور به همسر شما فروخته‌ام» به‌تنهایی برای اثبات مالخری علیه همسر شما کافی نیست. اظهارات سارق باید با سایر دلایل بررسی شود.
دادگاه برای احراز علم خریدار معمولا به مواردی مانند این‌ها توجه میکند:
* خرید تعداد زیادی وسیله نقلیه بدون مدارک معتبر یا با قیمت غیرمتعارف؛
* ارتباط نزدیک یا همکاری قبلی با سارق؛
* اطلاع خریدار از وضعیت غیرقانونی مالکیت؛
* تناقض در توضیحات خریدار درباره نحوه خرید؛
* قرائن و شواهدی که نشان دهد خریدار می‌دانسته مال متعلق به دیگری است.
اما در فرض شما:
* دو دستگاه دارای برگه مزایده بوده‌اند؛
* یک دستگاه دارای سند رسمی بوده است؛
* همسر شما نیز شغلش خرید و فروش موتور است؛
این موارد میتواند در دفاع مؤثر باشد؛ زیرا نشان می‌دهد خریدها ظاهرا در مسیر معاملات معمول انجام شده و صرف حرفه‌ای بودن در خرید و فروش، به معنای علم به سرقت نیست.
البته درباره موتوری که بدون سند و مدارک خریداری شده، وضعیت حساس‌تر است و ممکن است مرجع قضایی درباره نحوه خرید، قیمت، فروشنده و علت نبود مدارک تحقیق کند.
در دفاع، بهتر است همسر شما مدارکی مانند:
* فاکتورهای خرید و فروش،
* رسیدهای پرداخت،
* مدارک مزایده یا سندهای موجود،
* سابقه فعالیت تجاری،
* و هر مدرکی که نشان دهد خریدها با حسن نیت انجام شده،
ارائه کند.
بنابراین، سارق میتواند ادعا کند، اما اثبات علم همسر شما به مسروقه بودن موتورها بر عهده مرجع تعقیب است و صرف گفته سارق یا صرف خرید از یک فرد سابقه‌دار، به‌تنهایی برای محکومیت کافی نیست.
اسناد و مدارک، از جمله مدارک خرید موتورها، نحوه پرداخت وجه، سوابق فروشنده، اظهارات سارق و محتویات پرونده کیفری، باید پیش از هر اقدام توسط وکیل بررسی شود.
