سلام وقتت بخیر 🌹
در خصوص سوال اول شما مبنی بر امکان طرح ادعا پس از گذشت ده ماه، باید گفت از منظر قانونی این موضوع از چند جهت قابل بررسی است:
خیار عیب و محدودیت زمانی آن
طبق ماده ۴۳۵ قانون مدنی، "خیار عیب بعد از علم به آن، فوری است". این بدان معناست که اگر طرف مقابل مدعی وجود عیب در لپ‌تاپ باشد، می‌بایست به محض اطلاع از وجود عیب، اقدام به اعمال خیار خود می‌کرد. در رویه قضایی ایران، تاخیر ده ماهه در طرح ادعای خیار عیب به هیچ وجه مصداق "فوری" محسوب نمی‌شود و این امر حق فسخ معامله را ساقط می‌کند.
استدلال قضایی مشابه
در پرونده‌های مشابه، دادگاه‌ها چنین استدلال کرده‌اند: "اعمال خیار عیب بعد از علم به آن فوری است و در صورت عدم اعمال در زمان فوری عرفی، تقاضای پرداخت ارش مسموع نیست". در واقع، وقتی خریدار مدتی طولانی از کالا استفاده می‌کند بدون آنکه اعتراضی داشته باشد، این امر دلالت بر رضایت ضمنی او دارد.
راهکارهای دفاعی در برابر ادعای مطرح‌شده
در پاسخ به سوال دوم شما درباره اقدامات دفاعی، موارد زیر پیشنهاد می‌شود:
۱. استناد به مستندات موجود
قرارداد نوشته شده بین شما، حتی با وجود ساده بودن، سندی قابل استناد است که نشان می‌دهد:
معامله با رضایت کامل طرفین انجام شده است
مدل دقیق لپ‌تاپ‌ها در آن ذکر شده است
طرفین معامله مشخص شده‌اند
۲. استناد به فوریت خیار عیب
میتوانید استدلال کنید که طبق قانون و رویه قضایی، ادعای خیار عیب باید فوری و بدون تاخیر غیرمتعارف مطرح شود. ده ماه تاخیر به هیچ وجه منطبق با مفهوم "فوری" نیست و حق فسخ را ساقط می‌کند.
۳. استناد به استفاده طولانی‌مدت به عنوان قبول ضمنی
میتوانید بیان کنید که استفاده طرف مقابل از لپ‌تاپ به مدت ده ماه بدون هیچ اعتراضی، به معنای قبول ضمنی کالا و رضایت به معامله انجام شده است.
۴. تاکید بر اصل صحت معاملات
اصل بر صحت معاملات است و مسئولیت اثبات ادعا (مثل ادعای فروش کالای اشتباه) بر عهده مدعی است. با توجه به قرارداد موجود و عدم اعتراض به موقع، طرف مقابل باید دلایل محکمی برای اثبات ادعای خود ارائه دهد.
جمع‌آوری شواهد تکمیلی
در صورت وجود هرگونه مدرک دیگری که نشان‌دهنده رضایت طرف مقابل پس از معامله باشد (مانند پیام‌های رد و بدل شده) آن‌ها را جمع‌آوری کنید.
نتیجه‌گیری
با توجه به مقررات قانونی و رویه قضایی در ایران، ادعای طرف مقابل پس از ده ماه استفاده از لپ‌تاپ مورد معامله، از نظر حقوقی قابل پذیرش نیست و شما میتوانید با استناد به قاعده فوریت خیار عیب، قرارداد نوشته شده بین طرفین و اصل صحت معاملات، از حقوق خود دفاع کنید. در این موارد، معمولا دادگاه‌ها به نفع طرفی که به تعهدات خود عمل کرده و مطابق قرارداد رفتار نموده است، حکم می‌دهند.
