آیا می‌توان در عقد نکاح موعد مطالبه مهریه را به سی سال بعد موکول کرد؟

بله این شرط کاملا صحیح و معتبر است مطابق ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی مهریه می‌تواند حال یا مؤجل باشد و چون مدت سی سال کاملا مشخص و معلوم است هیچ ایراد قانونی به آن وارد نیست

چند نکته مهم جهت یادآوری
اول اینکه اگر شوهر پیش از گذشت سی سال فوت کند طبق قانون دین مهریه حال می‌شود یعنی مهریه باید از اموال متوفی پرداخت گردد و مهلت سی سال منتفی می‌شود
دوم حتما در سند رسمی قید مؤجل بودن و مدت سی سال دقیقا درج شود تا در مراجع قضایی قابلیت استناد داشته باشد
در کل این شرط خلاف مقتضای عقد نکاح نیست و کاملا قابلیت اجرا دارد

سلام بله این شرط قابل توافقه و میشه مهریه رو ۳۰ ساله و موخر کرد فقط بهتره به جای زوج تعهدی به پرداخت ندارد بنویسید مهریه از تاریخ سررسید ۳۰ ساله قابل مطالبه و پرداخت خواهد بود تا بعدا محل اختلاف نشه

شرط مؤجل بودن مهریه مقید به دوام و بقاء زوجیت است و با خواست زوج دائر بر طلاق،بقاء شرط وجهی ندارد و بلااثر است.همچنین با فوت هر کدام از زوجین مهریه حال می‌شود. زوجه‌ با وقوع عقد مالک مهریه می‌شود بهتر است به جای استحقاق کلمه مطالبه بعد از مدت ۳۰دسال درج شود .وحتما به ثبت رسمی برسد

امکان تعیین اجل وجود دارد و شرط مذکور از حیث قانونی صحیح می باشد.

درود بله، امکان تعیین اجل ۳۰ ساله برای مهریه وجود دارد وصحیح ومعتبراست واین راهکار از نظر حقوقی قابل قبول است؛ اما برای اینکه این شرط در مقام دعوای مطالبه مهریه تا حد امکان قابل دفاع باشد و ایرادی نداشته باشد باید:
مهریه را صریحا مؤجل اعلام کنید.
«مالکیت زوجه بر مهر» را از «موعد مطالبه» تفکیک کنید.
سررسید را دقیقا مشخص نمایید تابعد برای مطالبه به مشکل برنخورید

بر اساس ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی: برای تادیه تمام یا قسمتی از مهریه می‌توان مدت یا اقساطی قرار داد.بنابراین، قانون‌گذار صراحتا حق تعیین مهلت (اجل) را برای طرفین به رسمیت شناخته است.

بله امکان پذیر است ولی بهتر است در متن سند نکاحیه نیز مهریه را موجل ثبت کنید

سلام
نمی‌توان برای مهریه شرط قرار داد و در این صورت شرط باطل است ولی عقد و مهریه صحیح است

از نظر قانونی، موکول کردن مهریه به سی سال بعد امکان‌پذیر است، اما به دلیل مغایرت با فلسفه مهریه و رویه قضایی، دادگاه احتمالا آن را باطل یا غیرمنصفانه تشخیص می‌دهد. همچنین در صورت عسر و حرج، زوجه می‌تواند بدون در نظر گرفتن این شرط، درخواست طلاق و مهریه کند. بنابراین، این شرط در عمل قابل اجرا نیست و توصیه نمی‌شود.

بادرود
هر شرطی که خلاف مقضای ذات حق نباشد امکان در ج دارد ولی در مهریه عندالمطالبه امکان اجل نیست

با سلام
بله، اصل توافق بر مؤجل بودن مهریه و تعیین موعد ۳۰ ساله، قابل پذیرش است؛ ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی صراحتا اجازه می‌دهد برای پرداخت تمام یا قسمتی از مهر، مدت تعیین شود.
اما یک نکته مهم: با عقد، مالکیت زوجه نسبت به مهر ایجاد می‌شود، ولی حق مطالبه و وصول می‌تواند تا سررسید ۳۰ ساله مؤجل باشد. بنابراین متن پیشنهادی شما از نظر ایجاد «اجل در مطالبه» مناسب است.
بهتر است در عقدنامه صریحا نوشته شود: **«مهریه عندالمطالبه نبوده و حق مطالبه و استحقاق پرداخت آن منحصرا پس از انقضای سی سال کامل شمسی از تاریخ عقد ایجاد خواهد شد.»**

طرفین می‌توانند هر شرطی که خلاف مقتضای ذات عقد نکاح نباشد را در عقدنامه پیش‌بینی کنند. ، اما این شرط با توجه به قوانین و رویه قضایی، کاملا بی‌خطر و بدون ریسک نیست.

بله، اصل توافق بر مؤجل بودن مهریه و تعیین یک موعد ۳۰ ساله، از نظر حقوقی قابل طرح و اصولا معتبر است؛ زیرا ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی صراحتا اجازه داده برای پرداخت تمام یا قسمتی از مهر، «مدت» یا اقساط تعیین شود

خیر، این شرط به دلیل نامعقول بودن مدت (۳۰ سال) و سلب حق مسلم زوجه در مطالبه مهریه، خلاف نظم عمومی و مواد قانون مدنی است و در دادگاه به عنوان شرط باطل و نامشروع شناخته میشود.

طبق ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی: «مهریه می‌تواند کلا یا بعضا حال (نقد) یا مؤجل (مدت‌دار) باشد.»

بنابراین، شما می‌توانید شرط کنید که پرداخت مهریه به سی سال بعد موکول شود. تنها شرط صحت آن این است که «مدت» تعیین شده مجهول نباشد؛ «سی سال» یک زمان مشخص و معین است، پس از نظر قانونی ایرادی ندارد.

۲. نکات بسیار مهم و حیاتی
اگرچه این کار قانونی است، اما از منظر «تامین حقوق زوجه» و «واقعیت‌های اقتصادی»، باید به چند مورد توجه داشته باشید:

تورم و کاهش ارزش پول: اگر مهریه وجه رایج (پول نقد) باشد، در اقتصاد تورمی ایران، سی سال بعد آن مبلغ عملا هیچ ارزشی نخواهد داشت. در تعیین مهریه‌های مدت‌دار، معمولا از «سکه طلا» یا «طلا» استفاده می‌شود تا ارزش واقعی دارایی حفظ شود. اگر مهریه وجه نقد باشد، حتی با وجود شاخص تورم بانک مرکزی، دریافت آن پس از ۳۰ سال ممکن است در عمل غیرممکن یا بی‌ارزش شود.
وضعیت طلاق: اگرچه مهریه مؤجل است، اما در صورت وقوع «طلاق»، مهریه حال می‌شود. یعنی با وقوع طلاق، همسر شما می‌تواند همان موقع تمام مهریه را مطالبه کند و دیگر نیازی نیست ۳۰ سال صبر کند.
فوت شوهر: اگر شوهر پیش از گذشت ۳۰ سال فوت کند، مهریه از «دیون ممتاز» است. یعنی پیش از تقسیم ارث، باید از محل ماترک (اموال) متوفی پرداخت شود.
وثیقه یا تضمین: اگر نگران هستید که در پایان ۳۰ سال، امکان پرداخت مهریه وجود نداشته باشد، بهتر است در قرارداد نکاح یا یک سند رسمی، وثیقه‌ای (مثل ملک یا ملکیت مشخص) برای آن مدت‌زمان در نظر گرفته شود.
شما می‌توانید در سند ازدواج این شرط را بگنجانید. دفترخانه‌های اسناد رسمی نیز بر اساس همین ماده قانونی، این شرط را ثبت می‌کنند. اما توصیه می‌شود اگر قصد دارید چنین شرطی را بگذارید، حتما از «سکه» یا «طلا» به عنوان مهریه استفاده کنید و نه پول نقد، تا در پایان ۳۰ سال، حق شما ضایع نشود.

تعیین مهریه با مدت طولانی مانند سی سال)چ قانونی است، اما حق حبس زوجه را ساقط کرده و امکان مطالبه مهریه را تا سررسید آن مگر در صورت طلاق یا فوت از بین می‌برد.

سلام، وقت بخیر
چنین شرطی امکان پذیر نیست

بر اساس ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی، زوجه بلافاصله پس از عقد مالک تمام مهریه می‌شود و می‌تواند آن را مطالبه کند. نظریه‌های اداره حقوقی قوه قضائیه نیز بر این اصل تاکید دارند که حکم استثنایی ماده ۱۰۹۲ (اختصاص نصف مهریه در طلاق قبل از نزدیکی) فرع بر وقوع طلاق است و اصل بر مالکیت فوری زوجه بر کل مهریه می‌باشد.

ممنوعیت شرط خلاف مقتضای عقد
شرط تعلیق پرداخت مهریه به مدت سی سال، ماهیت لازمالاجرا و فوری بودن عقد نکاح را نقض کرده و عملا آن را معلق می‌دارد. فقها و حقوقدانان بر این نظرند که شرط خلاف مقتضای عقد نکاح، باطل بوده و در نتیجه عقد و اصل مهریه صحیح می‌ماند. به عبارت دیگر، شرط مزبور اثری بر وضعیت مهریه نخواهد داشت و زوجه می‌تواند بلافاصله آن را مطالبه کند.

سلام
شرط مذکور معتبر است منتها دقت کنید که استثناهای قائل شود مثلا اگر زوج قبل از ۳۰ سال فوت کرد امکان مطالبه مهریه وجود داشته باشد

باسلام کاربر گرامی
مهریه می‌تواند نقد و یا موجل باشد و از نظر قانونی عجل موجل نسبت به آن منتفی نمی‌باشد

با سلام و احترام؛
بله مهریه می تواند به صورت مدت دار یا به اصطلاح حقوقی آن مؤجل قرار داده شود. شما وقتی برای ثبت نکاح به دفتر ازدواج مراجعه می کنید سردفتر در سامانه ثبت وقایع بایستی نوع مهریه، میزان و تعداد آن و همچنین نحوه و زمان وصول آن را مشخص کند.شما در زمان ثبت به سردفتر بفرمایید که زمان پرداخت مهریه رو به صورت موجل برای ۳۰ سال بعد بنویسند.البته توجه کنید روز و ماه و سال رو دقیقا بایستی مشخص کنید. همچنین دقت کنید در صورتی که مهریه به صورت موجل باشد زوجه حق حبس از نوع حبس تمکینی(نه حبس زندانی)را نخواهد داشت.

سلام کاربر گرامی اگر دفتر خانه جهت ثبت آن مشکل نداشته باشد قابل انجام است

سلام
بله شرط موجل نمودن مهریه (تعیین مدت زمان یا مهات برای پرداخت هر چند طولانی مدت)صحیح است.

باتوجه به اینکه مهریه از حقوق زوجه هست ،،در صورتیکه وی در کمال صحت و سلامت عقل با این شرط تاجیل موافق باشد. چنین شرطی بلا مانع و صحیح میباشد .

با سلام
بله امکان دارد
با توجه به اظهارات شما بر اساس قانون ، زوجین می توانند با توافق هر شرطی که خلاف قانون و شرع نباشد در عقدنامه نکاح شرط نمایند
اگر در عقدنامه نکاح ، برای مطالبه مهریه توسط زوجه ، مدت تعیین شود. و مدت معلوم و معین و مشخص باشد و مدت عرفا طولانی نباشد چنین شرطی صحیح و قانونی است

مطابق ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی، مهریه می‌تواند حال یا مؤجل (دارای موعد) باشد و تعیین شرط سی‌سال مهلت، با استناد به اصل آزادی اراده در قراردادها (ماده ۱۰ قانون مدنی)، کاملا قانونی و الزام‌آور است. درج این عبارت در سند نکاح به عنوان شرطی که زمان استحقاق زوجه را محدود می‌کند، نافذ است و تا پیش از انقضای مدت تعیین‌شده، حق مطالبه و دادگاه حکم به پرداخت آن وجاهت قانونی نخواهد داشت.

بله، اصل امکان مؤجل‌کردن مهریه وجود دارد و ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی صراحتا اجازه داده است که برای تادیه تمام یا قسمتی از مهر، مدت یا اقساط تعیین شود. بنابراین می‌توان در ضمن عقد نکاح، برای پرداخت مهریه موعد مشخصی تعیین کرد و صرف تعیین «سی سال پس از تاریخ عقد» به‌خودی‌خود ممنوعیتی ندارد. در این حالت، اگر شرط به‌صورت صحیح و روشن در عقد درج شود، اصل بر این است که حق مطالبه و الزام به پرداخت مهریه تا فرارسیدن اجل تعیین‌شده قابل اعمال نیست؛ هرچند زن از همان زمان عقد مالک مهر می‌شود و مؤجل بودن، مالکیت او را از بین نمی‌برد. 

نکته مهم در تنظیم چنین شرطی این است که تفاوت میان مالکیت مهریه و زمان استحقاق مطالبه به‌روشنی بیان شود. بهتر است در سند نکاح تصریح شود که مهریه عندالاجل بوده و موعد تادیه آن دقیقا سی سال شمسی از تاریخ وقوع عقد است و پیش از فرارسیدن اجل، زوج تعهدی به تادیه ندارد؛ البته آثار حقوقی این شرط، از جمله حق حبس زوجه، تابع مؤجل بودن مهر خواهد بود و ماده ۱۰۸۵ نیز حق حبس را در مورد مهریه حال مطرح کرده است. بنابراین اگر هدف، ایجاد یک تعهد واقعا سی‌ساله است، متن شرط باید بسیار دقیق تنظیم شود تا بعدا درباره حال یا مؤجل بودن مهریه اختلاف ایجاد نشود.

درود بر شما
تعیین اجل معین برای پرداخت مهریه از نظر حقوقی مبطل عقد یا مهر نیست و تعهد را موجل می‌سازد.

با استناد به ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی، می‌توان برای تادیه مهریه مدت معین مقرر نمود؛ بنابراین، تعیین سررسید سی‌ساله، با تنظیم صریح در عقدنامه، قابل درج است.
متن پیشنهادی: «مهریه به میزان … سکه، مؤجل بوده و سررسید آن سی سال کامل شمسی از تاریخ وقوع عقد تعیین گردید؛ لذا پیش از حلول موعد مذکور، مطالبه و اجرای مهریه قابل استماع نخواهد بود.»

بله این شرط صحیح و معتبر است زیرا طرفین می‌توانند موعد پرداخت مهریه را توافق کنند و تا پایان سی سال زوجه حق مطالبه ندارد مگر اینکه زوج قبل از آن داوطلبانه پرداخت کند

باسلام واحترام زوجه از ابتدای ازدواج حق مطالبه مهریه را داردومالک آن می شود مگر مهریه موجل باشد که آن هم باید قید شود یعنی عندالمطالبه باشد واین شر ط معتبر نیست وترتیب اثر داده نمی شود چون شرط غیر قانونی است

با سلام و عرض ادب

بله، می‌شود مهریه را مؤجل تعیین کرد و برای پرداخت آن مدت گذاشت؛ حتی مدت طولانی، به شرط اینکه زمان پرداخت کاملا مشخص باشد. قانون هم اجازه داده برای پرداخت تمام یا قسمتی از مهریه مدت تعیین شود.

بنابراین اگر صریحا توافق شود مهریه فقط پس از گذشت سی سال از تاریخ عقد قابل مطالبه باشد، اصل چنین شرطی قابل قبول است و زوجه قبل از رسیدن موعد نمی‌تواند پرداخت آن را مطالبه کند. بهتر است همین موضوع با عبارت روشن و بدون ابهام در سند ازدواج درج شود.