آیا می‌توان بدون قرارداد رسمی تعهد مالی از نامزد گرفت؟

با استناد به ماده ۱۰ قانون مدنی و آزادی اراده، می‌توانید شروط مالی معینی را به عنوان شرط ضمن عقد در سند ازدواج درج کنید که برای طرفین الزام‌آور است و ضمانت اجرای قانونی دارد، مانند شرط پرداخت مبلغی در صورت تخلف. تنها ابراز تمایل کلی یا توافقات غیررسمی، در دادگاه قابل استناد نیست و باید به صورت شرط ضمن عقد با موضوعی مشخص و مشروع تعیین شود. برای این کار، می‌توانید تعهد را به صورت «التزام به فعل» یا «ترک فعل» و با تعیین سبب مشخص (مانند هدیه معین در آینده یا عدم انجام کاری) تنظیم کنید تا سبب تعهد محرز باشد و از بطلان قرارداد جلوگیری شود.

برای هدف شما صلح بلاعوض به مبلغ معین یا تعهد مستقل به پرداخت مبلغ مشخص در موعد معین قابل طراحی است و بهتر است رسمی تنظیم شود تا قابلیت مطالبه قوی‌تری داشته باشدمبلغ دقیق زمان سررسید نحوه مطالبه وجه وجه التزام و اسقاط خیارات را روشن بنویسید تا تعهد قابل مطالبه باشد و صرفا یک وعده اخلاقی نباشد

با سلام، می توانید از ظرفیت ماده ۱۰ قانون مدنی بهره ببرید(البته دقیقا توضیحات شما موضوع را مشخص نمی کند و صرفا این پاسخ براساس فرضی هست که سایر شرایط در خصوص موضوع توافق وجود دارد) اما در خصوص رسمی بودن این توافق ها الزامی وجود ندارد و مزیت اثباتی دارد ثبت رسمی توافق شما اما توصیه می شود حتما جهت تنظیم قرارداد با وکیل به صورت تخصصی مشورت داشته باشید.

اصل بر این است که تعهد مالی باید موضوع معین و سبب حقوقی قابل شناسایی داشته باشد؛ صرف اینکه شخصی در دوران نامزدی تعهد کند «در آینده مبلغی به طرف مقابل می‌پردازم» بدون تعیین مبنا و موضوع تعهد، می‌تواند از نظر قابلیت استناد با ایراد مواجه شود. اما می‌توان با تنظیم یک قرارداد خصوصی معتبر، تعهد مالی مشخصی ایجاد کرد؛ مثلا تعهد به پرداخت مبلغ معین در تاریخ یا شرایط مشخص، با تعیین دقیق موضوع، موعد و ضمانت اجرای آن. مطابق مواد ۱۰، ۲۱۹ و ۲۲۱ قانون مدنی، قرارداد خصوصی مخالف قانون نافذ و برای طرفین لازم‌الاتباع است. 

اگر در حال حاضر هیچ مالی مبادله نشده و نمی‌خواهید تعهد صرفا یک وعده مبهم باشد، یکی از قالب‌های مناسب صلح بلاعوض یا صلح معوض با موضوع و عوض کاملا مشخص است؛ قانون مدنی صلح بلاعوض را صراحتا پذیرفته است. همچنین اگر نامزد شما در سند، به وجود دین مشخصی اقرار کند، اقرار کتبی طبق مواد ۱۲۷۵ و ۱۲۸۰ قانون مدنی می‌تواند علیه خود او قابل استناد باشد؛ البته باید واقعا موضوع تعهد و مبلغ آن روشن باشد و نمی‌توان صرفا با یک عبارت کلی، دینی نامعین ایجاد کرد.

درود، در قالب ماده ۱۰ قانون مدنی یا قالبهای دیگر میتوانید قرارداد را منعقد کنید اما مفاد و شروطی که قرار میدهید اهمیت زیادی دارند حتما با یک وکیل مشورت کنید

با سلام
اگر فعلا سبب دین وجود ندارد، بهتر است تعهد را در قالب قرارداد مستقل و لازم با موضوع مشخص مالی تنظیم کنید، نه عقد ضمان؛ چون ضمان دینی که هنوز سبب آن ایجاد نشده، مشکل اعتبار دارد.
مثلا می‌توان تعهد قطعی به پرداخت مبلغ معین در تاریخ معین یا در صورت تحقق یک واقعه مشخص را در یک قرارداد لازم پیش‌بینی کرد.
برای قابلیت مطالبه، مبلغ، موعد پرداخت، شرایط تحقق تعهد و ضمانت اجرای عدم انجام باید کاملا روشن باشد.
اگر موضوع تعهد را بگویید، می‌توانم مناسب‌ترین قالب قراردادی آن را مشخص کنم.

درود بر شما
می توان در قالب م ۱۰ ق م و یا صلح بلاعوض تنظیم نمود.
مستلزم بررسی جزئیات است.

باسلام و احترام
راهکار عملی این است که یک قرارداد پیش از ازدواج مستقل با موضوع، مبلغ/مال تعهد، زمان و شرایط مطالبه دقیق تنظیم شود؛ مشروط به اینکه موضوع تعهد معین و قرارداد دارای شرایط ماده ۱۹۰ باشد و در صورت صحت، اصل لزوم قراردادها طبق ماده ۲۱۹ قابل استناد است

می توانید با مراجعه به دفترخانه اسناد رسمی نسبت به تنظیم توافق اقدام کنید . درصورتی که آنرا تحت عنوان افزایش مهریه ثبت کنید هرچند محاکم این موضوع را نمی پذیرند لیکن تحت عنوان تعهد زوج قابل مطالبه می باشد.

می‌توانید با تنظیم سند تعهد به پرداخت وجه یا صلح دین (با تعیین مبلغ قطعی، موعد و شرایط پرداخت) به‌صورت رسمی در دفتر اسناد رسمی، یک تعهد مالی قابل مطالبه ایجاد کنید، اما چون هنوز دین یا سبب مشخصی وجود ندارد، بهتر است قرارداد پیش‌ازدواج با شرط پرداخت در تاریخ معین تنظیم شود و با وکیل به‌صورت الزام‌آور تدوین گردد.