صرف لغو یکطرفه سفارش اینترنتی و استرداد وجه، اصولا بهخودیخود جرم نیست و اگر فروشنده واقعا به دلیل عدم موجودی یا عدم امکان اجرای تعهد قادر به تحویل کالا نبوده باشد، ماده ۳۹ قانون تجارت الکترونیکی حتی استرداد فوری وجه را تکلیف فروشنده دانسته است. بنابراین اگر بازپرس احراز کرده باشد که رفتار فروشنده فاقد عنصر روانی جرم بوده، صدور قرار منع تعقیب از جهت کیفری قابل توجیه است.
اما اگر کالا واقعا موجود بوده، معامله قطعی شده و فروشنده بدون دلیل موجه صرفا برای فروش گرانتر یا به علت تغییر قیمت، سفارش را لغو کرده باشد، موضوع میتواند از جهت حقوقی، نقض تعهد قراردادی و حسب مورد موجب مطالبه خسارت باشد؛ ولی برای تبدیل این رفتار به جرم باید عنوان مجرمانه و سوءنیت لازم نیز احراز شود. نکته مهم اینکه ماده ۳۹ در صورتی ضمانت کیفری شدیدتری مقرر کرده که ثابت شود تامینکننده از ابتدا میدانسته قادر به اجرای تعهد نیست؛ بنابراین صرف لغو سفارش و بازگرداندن وجه، بدون احراز این شرایط، معمولا برای محکومیت کیفری کافی نیست.
اگر مستند شما این است که کالا در زمان سفارش موجود بوده و فروشنده پس از ثبت و پرداخت وجه، خودسرانه و صرفا به دلیل افزایش قیمت آن را لغو کرده، میتوان موضوع را از حیث تخلف صنفی و همچنین مطالبه خسارت قراردادی نیز جداگانه پیگیری کرد؛ بنابراین قرار منع تعقیب کیفری لزوما به معنای بیحقی شما نسبت به خسارت نیست