سلام
بر اساس قوانین ایران، در وضعیتی که پرونده کیفری شامل دو اتهام باشد و دادگاه بدوی برای یک اتهام حکم محکومیت و برای دیگری حکم برائت صادر کند، و تنها شاکی نسبت به بخش برائت تجدیدنظرخواهی کند و این حکم در دادگاه تجدیدنظر نقض و به محکومیت تبدیل شود، نحوه اجرای مجازات به شرح زیر است:
قطعیت بخش محکومیت اولیه: حکمی که در دادگاه بدوی مبنی بر محکومیت صادر شده و متهم نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نکرده است، پس از انقضای مهلت تجدیدنظر، قطعی و لازم‌الاجرا میشود. اعتراض یا تجدیدنظرخواهی نسبت به یک بخش از حکم (در اینجا، برائت) مانع اجرای بخش دیگر (محکومیت قطعی شده) نمی‌شود.
قطعیت بخش محکومیت تجدیدنظر: حکمی که دادگاه تجدیدنظر پس از نقض رای برائت دادگاه بدوی صادر می‌کند (یعنی محکومیت جدید برای اتهام دوم) نیز یک حکم قطعی و لازم‌الاجرا محسوب میشود.
اجرای مجازات در صورت تعدد محکومیت: حال که متهم دارای دو محکومیت قطعی ناشی از یک پرونده است که در زمان‌های مختلف قطعی شده‌اند (یکی پس از رای بدوی، دیگری پس از رای تجدیدنظر)، مقررات مربوط به تعدد جرم باید اعمال شود. طبق تبصره ماده ۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری، در چنین مواردی، قاضی اجرای احکام پرونده را به دادگاهی که آخرین حکم قطعی را صادر کرده (در اینجا دادگاه تجدیدنظر) ارسال می‌کند.
صدور حکم واحد: دادگاه مذکور (تجدیدنظر) در وقت فوق‌العاده و بدون حضور طرفین، با رعایت مقررات تعدد جرم، یک حکم واحد صادر می‌کند.
بنابراین، هر دو حکم به صورت جداگانه و مستقل اجرا نمی‌شوند. بلکه دادگاه تجدیدنظر با در نظر گرفتن هر دو محکومیت و با اعمال مقررات تعدد جرم (که معمولا منجر به اجرای مجازات اشد میشود، هرچند جزئیات آن بسته به نوع جرایم و قوانین حاکم متفاوت است)، یک حکم واحد برای اجرا صادر خواهد کرد. اجرای نهایی بر اساس این حکم واحد صورت می‌گیرد.
