سلام
با توجه به اطلاعاتی که ارائه کرده‌اید، به نظر می‌رسد در یک موقعیت پیچیده حقوقی قرار دارید. اقرارهای همسرتان در دادخواست جدید می‌تواند به نفع شما مورد استفاده قرار گیرد. در ادامه به سوالات شما پاسخ داده می‌شود.
آیا طرح شکایت واهی ترک انفاق جرم است؟
بله، طرح شکایت واهی و بی‌اساس می‌تواند تحت شرایطی جرم محسوب شود. اگرچه در قانون جرمی با عنوان مشخص «طرح شکایت واهی ترک انفاق» وجود ندارد، اما این عمل می‌تواند مصداق جرم «افترا» باشد.
جرم افترا چیست؟ افترا زمانی رخ می‌دهد که شخصی جرمی را به دیگری نسبت دهد و نتواند آن را در دادگاه ثابت کند. در مورد شما، همسرتان شکایت کیفری ترک انفاق را مطرح کرده و این شکایت منجر به صدور حکم برائت برای شما شده است. این حکم برائت، رکن اصلی برای پیگیری جرم افترا را فراهم می‌کند.
شرایط تحقق جرم ترک انفاق: برای اینکه جرم ترک انفاق محقق شود، شروط زیر باید وجود داشته باشد:
تمکین زوجه: زن باید از شوهر خود تمکین عام و خاص داشته باشد (به وظایف زناشویی خود عمل کند). اقرار همسر شما مبنی بر سفر به کربلا بدون اجازه و سپس عدم پاسخ به تماس‌های شما، مصداق عدم تمکین (نشوز) است و در این حالت، نفقه به او تعلق نمی‌گیرد.
استطاعت مالی زوج: مرد باید توانایی مالی برای پرداخت نفقه را داشته باشد.
امتناع عمدی: مرد باید با قصد و نیت قبلی از پرداخت نفقه خودداری کرده باشد.
با توجه به اقرار همسرتان مبنی بر عدم تمکین و همچنین اعتراف به اینکه شکایت ترک انفاق صرفا توصیه‌ای برای طلاق آسان‌تر بوده، مشخص می‌شود که شکایت ایشان از ابتدا مبنای قانونی صحیحی نداشته است. شما می‌توانید با استناد به حکم برائت خود و همچنین اقرارهای صریح ایشان در پرونده جدید، شکایت افترا را علیه وی مطرح کنید.
آیا خروج از کشور بدون اجازه شوهر جرم است؟
بله، خروج زن از کشور بدون اجازه شوهر، طبق قوانین ایران، تخلف قانونی محسوب می‌شود و می‌تواند تبعات حقوقی به همراه داشته باشد.
مبنای قانونی: بر اساس ماده ۱۸ قانون گذرنامه، زنان متاهل برای خروج از کشور نیاز به اجازه کتبی و رسمی همسر خود دارند. بدون این اجازه، اداره گذرنامه اصولا نباید برای زن گذرنامه صادر کند و پلیس مهاجرت نیز مانع خروج او خواهد شد.
پیامدهای حقوقی: خروج بدون اجازه می‌تواند به عنوان جرمی تلقی شود که به شوهر این حق را می‌دهد تا از طریق مراجع قضایی اقدام به پیگیری کند. علاوه بر این، این عمل یکی از مصادیق بارز «عدم تمکین» یا «نشوز» است که به موجب آن، زن حق دریافت نفقه را از دست می‌دهد.
اقرار صریح همسرتان مبنی بر اینکه «بدون اجازه شوهرم برای تبلیغ به کربلا رفته بودم» یک سند محکم علیه ایشان است که ثابت می‌کند ایشان مرتکب تخلف قانونی شده و در آن زمان در حالت تمکین نبوده است. اینکه چگونه ایشان موفق به خروج از کشور شده‌اند، خود سوالی است که می‌تواند در مراجع قضایی مورد بررسی قرار گیرد.
نکات تکمیلی
استفاده از اقرارها: اقرارهای همسرتان در پرونده «فریب در ازدواج» ارزش اثباتی بالایی دارد. شما می‌توانید از این اقرارها نه تنها برای دفاع از خود در پرونده فعلی، بلکه برای اثبات واهی بودن ادعای ترک انفاق و همچنین اثبات عدم تمکین ایشان استفاده کنید.
