سلام
با توجه به قوانین ایران و شرایط ذکر شده، شوهر نمیتواند همسر خود را ممنوعالخروج کند. دلایل اصلی این موضوع به شرح زیر است:
سکونت در خارج از کشور
یکی از استثنائات کلیدی در قانون گذرنامه ایران این است که اگر زن و شوهری هر دو به طور قانونی در خارج از کشور مقیم باشند، شوهر نمیتواند همسر خود را ممنوعالخروج کند. از آنجایی که محل سکونت این زوج خارج از ایران است، این قانون به طور مستقیم در مورد آنها صدق میکند و حق ممنوعالخروج کردن از شوهر سلب میشود.
اعتبار سند رسمی امضا شده
سندی رسمی که در سفارت ایران امضا شده و به موجب آن به همسر اجازه دائمی و بدون قید و شرط برای سفر به خارج از کشور و دریافت گذرنامه داده شده است، اعتبار قانونی بالایی دارد. این سند به چند دلیل مانع از ممنوعالخروجی میشود:
وکالتنامه بلاعزل: اگر این سند در قالب وکالتنامه بلاعزل برای خروج از کشور تنظیم شده باشد، شوهر دیگر نمیتواند از اجازه خود عدول کرده و همسرش را ممنوعالخروج نماید.
رضایتنامه محضری: رضایتنامهای که به صورت دائمی و رسمی در دفاتر اسناد رسمی یا سفارتخانهها (که در حکم دفتر اسناد رسمی هستند) تنظیم شود، برای تمام سفرها معتبر است و زن دیگر نیازی به کسب اجازه مجدد ندارد.
قوانین کلی و استثنائات
بر اساس ماده ۱۸ قانون گذرنامه، زنان متاهل برای خروج از کشور به اجازه کتبی همسر خود نیاز دارند. شوهر نیز اصولا این حق را دارد که با مراجعه به اداره گذرنامه، همسر خود را ممنوعالخروج کند. با این حال، همانطور که ذکر شد، این قانون دارای استثنائاتی است که شامل موارد زیر میشود:
سکونت زوجین در خارج از کشور.
داشتن وکالتنامه بلاعزل از شوهر برای خروج از کشور.
درج حق خروج از کشور به عنوان شرط ضمن عقد در سند ازدواج.
در مجموع، با توجه به اقامت زوجین در خارج از کشور و وجود سند رسمی مبنی بر رضایت دائمی، شوهر از نظر قانونی امکان ممنوعالخروج کردن همسر خود را نخواهد داشت. با این حال، در صورت بروز اختلاف، زن میتواند با استناد به مدارک خود (سند رضایتنامه و مدارک اقامت در خارج) از طریق مراجع قانونی اقدام به رفع هرگونه ممانعت احتمالی نماید.