سلام
خیر، از نظر حقوقی حق تنصیف دارایی و مهریه ماهیت یکسانی ندارند و آثار آن‌ها نیز متفاوت است.
مهریه از زمان وقوع عقد نکاح، دینی بر ذمه زوج محسوب میشود. به همین دلیل، در صورت وجود شرایط قانونی، انتقال اموال با قصد فرار از پرداخت مهریه می‌تواند مشمول مقررات مربوط به فرار از دین قرار گیرد.
اما شرط تنصیف دارایی چنین وضعیتی ندارد. این حق معمولا زمانی قابل مطالبه میشود که:
* شرط تنصیف در عقدنامه درج شده باشد؛
* طلاق به درخواست زوج واقع شود؛
* طلاق ناشی از تخلف زوجه از وظایف زناشویی یا سوءرفتار او نباشد؛
* و دادگاه با احراز شرایط، میزان استحقاق زوجه را تعیین کند.
بنابراین، تا پیش از تحقق این شرایط و صدور حکم دادگاه، حق ناشی از شرط تنصیف، دین حال و قطعی محسوب نمیشود. به همین دلیل، قواعد مربوط به فرار از دین که درباره مهریه قابل استناد است، لزوما با همان مبنا درباره شرط تنصیف قابل اعمال نیست.
البته اگر پس از صدور حکم قطعی مبنی بر استحقاق زوجه به تنصیف دارایی، محکوم‌علیه برای فرار از اجرای حکم اقدام به انتقال اموال کند، موضوع از منظر اجرای احکام و مقررات مربوط به انتقال اموال پس از ایجاد محکومیت قابل بررسی خواهد بود؛ اما این وضعیت با انتقال اموال قبل از ایجاد حق قطعی متفاوت است.
اسناد و مدارک، از جمله عقدنامه، شرط تنصیف، دادخواست طلاق، زمان انتقال اموال و آرای صادره، باید برای بررسی امکان استناد به مقررات فرار از دین یا سایر ضمانت اجراهای قانونی توسط وکیل بررسی شود.
