سلام
پاسخ به شرح زیر است:
مهریه یک دین مدنی است که بر ذمه زوج قرار دارد و در صورت فوت او، از ماترک وی قابل مطالبه است. وراث متوفی مکلف به پرداخت مهریه از محل ماترک هستند.
ماده ۵۲۹ که به معافیت ۲۰ درصدی در صورت پرداخت ظرف ده روز اشاره دارد، مربوط به قانون آیین دادرسی کیفری است و مشخصا در تبصره ۳ این ماده برای جزای نقدی در نظر گرفته شده است. طبق این تبصره، هرگاه محکوم‌علیه ظرف ده روز از تاریخ ابلاغ احضاریه قاضی اجرای احکام کیفری برای پرداخت جزای نقدی حاضر شود، قاضی اجرای احکام می‌تواند او را از پرداخت بیست درصد جزای نقدی معاف کند. این معافیت با هدف تشویق محکوم‌علیه به پرداخت یکجای جزای نقدی مورد حکم کیفری است.
در مقابل، ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی مدنی، که به امور حقوقی و از جمله مطالبات مهریه مربوط می‌شود، به نسخ قوانین سابق آیین دادرسی مدنی اشاره دارد و چنین معافیتی را برای دیون مدنی مانند مهریه پیش‌بینی نکرده است.
بنابراین، از آنجایی که مهریه یک دین مدنی است و نه جزای نقدی کیفری، معافیت ۲۰ درصدی مذکور در ماده ۵۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری، اصولا شامل پرداخت مهریه از سوی وراث نمیشود.
یک منبع (بنیاد وکلا) به امکان استفاده از این تخفیف برای مهریه با استناد به ماده ۵۲۹ قانون دادرسی کیفری اشاره کرده است. با این حال، منابع دیگر به صراحت این تخفیف را محدود به جزای نقدی در قانون آیین دادرسی کیفری دانسته‌اند. با توجه به تفکیک ماهیت دین مدنی (مهریه) از جزای نقدی کیفری و همچنین محتوای متفاوت ماده ۵۲۹ در دو قانون آیین دادرسی مدنی و کیفری، بعید به نظر می‌رسد که این معافیت قابل تسری به پرداخت مهریه از سوی وراث باشد.
