در فرض سؤال، صرف اینکه ماندگاری لیفت مژه کمتر از انتظار مشتری بوده، لزوما موجب مسئولیت یا محکومیت ارائه‌دهنده خدمت نمی‌شود؛ به‌خصوص اگر مدت ماندگاری از ابتدا به‌صورت قطعی تضمین نشده باشد، مواد و شرایط کار برای مشتری توضیح داده شده و آسیب یا عارضه‌ای نیز ایجاد نشده باشد. در چنین شرایطی، برای مسئولیت مدنی باید تخلف یا تقصیر و ورود خسارت قابل اثبات باشد.
اما یک نکته مقدماتی و مهم وجود دارد: اگر انجام این نوع خدمت در مصداق موردنظر، از نظر مقررات وزارت بهداشت در زمره امور پزشکی یا حرفه‌های پزشکی نیازمند پروانه باشد، انجام آن توسط فرد فاقد صلاحیت و مجوز میتواند مصداق مداخله غیرمجاز در امور پزشکی باشد. ماده ۳ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی، اشتغال اشخاص فاقد پروانه در امور پزشکی و رشته‌هایی را که وزارت بهداشت در زمره حرف پزشکی و پروانه‌دار تشخیص دهد، ممنوع کرده است.
بنابراین نمی‌توان صرفا با عنوان «خدمات زیبایی» نتیجه گرفت که هر شخصی مجاز به انجام آن است؛ ابتدا باید مشخص شود خدمت دقیقا چه اقدامی بوده و مقررات مربوط به صلاحیت و مجوز انجام آن چه حکمی دارد. اگر فرد فاقد صلاحیت اقدام پزشکی یا درمانی انجام داده باشد، موضوع میتواند علاوه بر مسئولیت مدنی در صورت ورود خسارت، تبعات کیفری و صنفی نیز داشته باشد.
در نتیجه، اگر صرفا کاهش ماندگاری بدون ایجاد آسیب مطرح باشد، شکایت مشتری لزوما منتهی به محکومیت نخواهد شد؛ ولی اگر ارائه‌دهنده اساسا مجوز انجام آن اقدام را نداشته باشد، مسئله مجوز و صلاحیت حرفه‌ای مستقل از میزان ماندگاری خدمت قابل بررسی است و بهتر است قبل از ارائه چنین خدماتی، حدود صلاحیت و مجوز لازم از مرجع مربوط استعلام شود.
