بررسی رد دادخواست طلاق زوجه در مرحله تجدیدنظر و ادعای کراهت و بذل مهریه

در دوران عقد به سر می‌بریم و علی‌رغم فراهم بودن تمام شرایط، همسرم از شروع زندگی خودداری کرد. دادخواست الزام به تمکین دادم؛ ایشان ابتدا به حق حبس استناد کرد، اما نهایتاً به دلیل اقرار به عدم بکارت در پرونده‌ای دیگر، حکم محکومیت به تمکین صادر و همسرم ناشزه شناخته شد. نفقه معوقه ناشی از دوره حق حبس را نیز تماماً و یکجا پرداخت کردم.
همسرم پس از صدور حکم تمکین و نشوز، با استناد به حق حبس و عدم پرداخت نفقه، دادخواست طلاق داد که در دادگاه بدوی رد شد و سوء رفتار اینجانب احراز نگردید؛ در آن جلسه پیشنهاد بذل نیمی از مهریه را مطرح کرد که من نپذیرفتم.
پس از تجدیدنظرخواهی زوجه با همان ادعاها، دادگاه تجدیدنظر جلسه اخذ توضیح تشکیل داد. زوجه در آن جلسه میزان بذل را به ۱۰۰ سکه تغییر داد و ادعاهای دیگری مطرح کرد؛ قاضی نیز تعیین وقت رسیدگی نمود. با توجه به اینکه هیچ‌گونه تخلف یا سوء رفتاری نداشته‌ام، پرسش‌های من به شرح زیر است:
۱) آیا دادگاه تجدیدنظر می‌تواند خارج از چارچوب و جهات تجدیدنظرخواهی وارد ماهیت شود و رأی صادر کند؟
۲) در صورت عدم پذیرش بذل ۱۰۰ سکه از سوی زوج، آیا ادعای کراهت زوجه می‌تواند مستند صدور حکم طلاق باشد؟
۳) اگر منشأ اختلافات رفتار زوجه باشد، آیا دادگاه ادعای کراهت را می‌پذیرد؟
۴) آیا مسائلی نظیر نشوز زوجه، وصول مطالبات مالی و مقصر بودن وی در بروز اختلافات، در دادگاه مانع صدور حکم طلاق به صرف ادعای کراهت خواهد بود؟