مطالبه مهریه عقد موقت

بر اساس قانون مدنی که بر گرفته از قواعد فقهی نیز هست، یکی از ارکان مهم عقد موقت، تعیین مهریه است؛ به این معنا که تعیین مهریه و میزان آن شرط صحت و درستی عقد موقت است و عدم تعیین آن موجب باطل شدن عقد است.

ماده 1095 قانون مدنی در این خصوص چنین مقرر نموده است: "در نکاح منقطع، عدم ذکر مهر در عقد موجب بطلان عقد است".

بر همین اساس، به موجب عقد موقت نیز زن مالک مهریه می شود و می تواند مهریه اش را مطالبه کند و از این لحاظ تفاوتی میان مهریه عقد موقت و مهریه عقد دائم وجود ندارد؛ به همین دلیل در این مقاله به بررسی مطالبه مهریه عقد موقت ثبت شده و مطالبه مهریه عقد موقت ثبت نشده خواهیم پرداخت.

مطالبه مهریه عقد موقت ثبت شده

موقت بودن عقد نباید باعث این تصور شود که زن نمی تواند مهریه خود را بگیرد.

در عقد موقت نیز زن به محض عقد مالک مهریه می شود و می تواند هر زمان که بخواهد آن را مطالبه نماید.

مطالبه مهریه عقد موقت در دو فرض امکانپذیر است.

فرض اول زمانی است که عقد موقت در دفتر ازدواج به ثبت رسیده باشد.

مطابق قانون حمایت خانواده در مواردی مرد ملزم به ثبت صیغه در محضر است.

در این حالت دریافت مهریه آسان است و زن می تواند با استناد به سند رسمی مربوط به ازدواجشان مهریه را مطالبه کند؛ بنابراین، زن با مراجعه به دفاتر ازدواج درخواست صدور اجراییه و ابلاغ آن به شوهر خود می کند.

در صورتی که مرد در مهلت مقرر مهریه زن را نپردازد، چون زن یک سند رسمی دارد می تواند آن را به اجرا بگذارد که امکان توقیف اموال یا ممنوع الخروج کردن شوهر در این حالت متصور است.

مطالبه مهریه عقد موقت ثبت نشده

در صورتی که عقد موقت ثبت نشده باشد و طرفین صرفا به خواندن صیغه محرمیت اکتفا کرده باشند، مطالبه مهریه صرفا از طریق دادگاه به عمل می آید و چون زن سند رسمی برای اثبات صیغه ندارد، لذا باید با استفاده از سایر ادله اثبات دعوا همچون شهادت شهود یا اقرار خود مرد ادعای خود را ثابت کند.

در این حالت اگر مبلغ مهریه تا بیست میلیون تومان باشد، دادخواست مطالبه مهریه در عقد موقت را باید به شورای حل اختلاف داد و در صورتی که مبلغ بیش از بیست میلیون تومان باشد، باید برای مطالبه مهریه عقد موقت به دادگاه خانواده مراجعه کرد.