لطفا اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
وبلاگ بنیاد وکلا
۲۲ بازدید ۰ دیدگاه

وکالت سب نبی و تفاوت سب نبی با اهانت چیست؟

وکالت سب نبی و  تفاوت سب نبی با اهانت چیست؟

ماده ۵۱۳ قانون مجازات اسلامی مقرر می دارد:

«هرکس به مقدسات اسلام و یا هر یک از انبیای عظام یا ائمه طاهرین(علیهم السلام) یا حضرت صدیقه طاهره(س) اهانت نماید، اگر مشمول حکم سب نبی باشد، اعدام می شود و در غیر این صورت به حبس از یک تا پنج سال محکوم خواهد شد.»

در ادامه جرم سب نبی به لحاظ فقهی و حقوقی بررسی می شود.

بر این اساس اهانت به هر یک از انبیا، اهانت به ائمه طاهرین (علیهم السلام) و اهانت به حضرت فاطمه(س) سب نبی، سب معصومین، سب پیامبران، ارتداد، ادعای جرم سب نبی هر یک از مصادیق اهانت به مقدسات اسلام است.

معنا و مفهوم سب

سب در لغت به معنای دشنام دادن، نفرین کردن و اهانت است (معین، ذیل واژه) و به معنای دشنام سخت و دردناک نیز آمده است.

نویسنده کتاب ترمینولوژی حقوق سب را چنین تعریف کرده است:

«سب یعنی دشنام و بدگویی با جملات انشایی و آن عبارت است از ذکر الفاظ یا نوشته های ناخوش به کسی به قصد تحقیر و اهانت به صورت هجو و غیر آن. مجرم را «ساب» گویند.

از بزه های ضدشرف و عرض است. مجنی علیه را مسبوب گویند شتم نیز سب است. سب از مصادیق ایذا است. سب نبی، [گناه] کبیره است.»

وجوه اشتراک و تفاوت سب النبی با اهانت

عنصر مادی این دو جرم معمولا یکسان است، از این جهت تفاوتی میان اهانت ساده و سب النبی نمی باشد یعنی سب النبی با همان الفاظی محقق می شود که اهانت نیز با آنها قابل تحقق است، البته در عرف متشرعه میان شخصیت معنوی پیامبر (ص) و شخصیت معنوی سایر اشخاص، تفاوت است.

نباید به افراد اجازه داد در سایه نقد و بررسی به مقدسات و احکام ضروری به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و ائمه(علیهم السلام) اهانت کنند.

مستندات وجوب قتل سب کننده

  • الف) حکم عقلی

وجوب قتل سب کننده پیامبر (ص) یک حکم عقلی است؛ زیرا در نظام صحیح عقیدتی و دینی اسلام که موجب رفاه بشر است اهانت به پیامبر معنایش آن است که پایه های رفاه بشری فرو می ریزد و این کار بدتر از کشتن دیگری است؛ زیرا کشتن یک فرد فقط سعادت همان فرد را متزلزل می کند، اما اهانت به پیامبر (ص) شروع به نابودی سعادت کل بشر است.»

فاضل هندی در این باره می نویسد: «ساب النبی کشته می شود چون کافر است و دین و پایه های آن را تضعیف می کند.»

  • ب) ادله شرعی

امام صادق (ع) فرمود: «سبحان الله آیا میان رسول خدا و اصحاب او تفاوتی نیست؟»

امام (ع) فرمود: «پدرم به من خبر داد که رسول خدا فرمود: هرکس بشنود که دیگری مرا بدگویی می کند، بر او واجب است که دشنام دهنده را بکشد و نیازی به مراجعه به حاکم نیست و حاکم نیز اگر به او مراجعه شود، باید دشنام دهنده را بکشد. پس زیاد بن عبیدالله دستور داد که آن مرد را ببرند و بکشند.»

این روایت نیز در کتاب معتبر فروع کافی و تهذیب مرحوم شیخ طوسی بیان شده که قرینه اعتبار آن است.

محمد بن مسلم می گوید: از امام باقر(ع) پرسیدم چنانچه شخصی در حال حاضر به پیامبر(ص) دشنام دهد حکمش چیست؟

امام (ع) فرمود: «اگر بر جان خودت ترسناک نیستی، او را بکش.» در تفسیر عیاشی آمده؛ از امام صادق(ع) درباره این آیه پرسیدم، فرمود: «ای عمرو آیا دیده ای کسی به خداوند دشنام بدهد؟»

گفتم: فدایت گردم، چگونه چنین چیزی ممکن است؟

امام(ع) فرمود: «کسی که ولی خدا را دشنام دهد، خدا را دشنام داده است.»

مجازات سب النبی

هرگونه اهانتی به پیامبر(ص) مشمول عنوان سب النبی و مجازات آن اعدام است و این عنوان مجرمانه، قالب و لفظ خاصی ندارد؛ بلکه آنچه که در اینجا ملاک تشخیص (سب النبی) است، تحقق اهانت نسبت به پیامبر(صلی الله علیه و آله) یا ائمه معصومین(علیهم السلام) است.

  • الف) یکی از مصادیق ماده ۲۲۶ و تبصره دوم ماده ۲۹۵، قتل کسی است که به پیامبر(ص) دشنام دهد و فقیهان تقریبا اتفاق نظر دارند که هرکس بشنود که شخصی پیامبر(ص) را سب می کند بر او واجب است که سب کننده را بکشد و تنها قیدی که در اینجا وجود دارد، آن است که شنونده سب، ترس از جان خود یا دیگری نداشته باشد.

صرف ادعای قاتل مبنی بر اینکه مقتول، پیامبر را سب کرده است کفایت نمی کند؛ بلکه باید ادعای خود را در دادگاه ثابت کند و دلیل کافی اقامه نماید و گرنه به جرم قتل عمد تحت تعقیب و مجازات قرار می گیرد.

  • ب) از ظاهر کلام فقیهان چنین دریافت می شود که قتل سب کننده بدون مراجعه به دادگاه فقط برای کسی جایز است که با گوش خود سب و دشنام را بشنود.

بنابراین اگر کسی از دیگری بشنود که شخصی پیامبر(ص) را دشنام داده است نمی تواند خودسرانه او را بکشد.

ثبت دیدگاه

جهت ثبت دیدگاه خود ابتدا باید وارد حساب کاربری خود شوید:

ورود ثبت‌نام
دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.