عدم پذیرش رسیدگی به دادخواست نفقه و تقابل تمکین اتباع ایرانی
ادامهٔ متن پرسشبستن
با سلام و احترام، با مداقه در ماده ۶ قانون مدنی، که صراحتا اعلام داشته قوانین مربوط به احوال شخصیه در مورد تمامی اتباع ایران، ولو این که مقیم در خارجه باشند قابل اجرا خواهد بود، با استناد به دلایل و مستندات منطبق برمفاد ۵۷ و ۵۸ قانون آئین دادرسی و حتی اصل ۱۲ قانون اساسی و ایضا طبق اصل ۱۶۷ قانون اساسی،
در رسیدگی به دادخواست‌های نفقه جاریه و تقابل الزام به تمکین اتباع ایرانی مقیم خارج از کشور که دارای محل سکونت موقت در سامانه ثنا باشند ولیکن هردو در خارج از کشور بوده و در ایران وکیل داشته باشند، آیا قاضی شعبه دادگاه خانواده می‌تواند دستور به عدم امکان رسیدگی به پرونده‌های مطروحه به علت عدم امکان رسیدگی و تحقیقات و کارشناسی را اعلام کند؟ در اینصورت چگونه می‌توان قانونا به این تصمیم قاضی اعتراض کرد؟ متشکرم.
جمع‌بندی پاسخ وکلا
برخی وکلا معتقدند دادگاه ملزم به رسیدگی و صدور رای است و امتناع از آن استنکاف از احقاق حق محسوب می‌شود، اما گروهی دیگر اشاره دارند که حضور نداشتن طرفین در ایران یا معرفی نکردن محل سکونت می‌تواند مانع رسیدگی یا موجب رد دعوا شود.
این دیدگاه کلی وکلا است و نحوه برخورد دادگاه بستگی مستقیم به امکان انجام تحقیقات و ضرورت حضور طرفین در پرونده شما دارد.
