شرایط سلب حضانت فرزند از مادر به دلیل سابقه خودکشی و اعتیاد

درود
دادگاه در تصمیم گیری درباره حضانت به مصلحت طفل توجه میکند،لذا مدارکی که دارید میتواند دادگاه را به این اقناع برساند که زندگی با مادر به مصلحت طفل نیست و حضانت طفل را به شما بسپارد.

با سلام
اگر مدارک و مستنداتی دال بر اثبات ادعای شما مبنی بر عدم صلاحیت زوجه در دست داسته باشید طی دادخواستب به دادگاه ارایه و بالطبع منتظر نتیجه دادگاه بمانید و نتایج دادگاه قابل پیش بینی نخواهد بود، صرفا مدنظر داشته باشید که هدف دادگاه صلاح طفل میباشد نه ادعاهای والدین.

بله، دادگاه می‌تواند با ارزیابی مصلحت طفل و احراز عدم صلاحیت مادر بر اساس این مدارک، حضانت را از او سلب و به پدر بازگرداند.

درود برشما
مطابق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی، اعتیاد زیان‌آور به الکل یا مواد مخدر و عدم سلامت روانی (مانند اقدام به خودکشی) از مصادیق بارز انحطاط اخلاقی و به خطر افتادن صحت جسمانی و روانی طفل است که موجب سلب حضانت می‌شود.

دادخواست سلب حضانت از مادر بدهید و دلایل و مدارک پیوست کنید یاشهودرا به دادگاه معرفی نمایید.

بله دادگاه می‌تواند بر اساس ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی در صورت احراز عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی مادر و خطر برای کودک حضانت را سلب کند
سابقه خودکشی به‌تنهایی کافی نیست و معمولاً به پزشکی قانونی ارجاع می‌شود تا بیماری روانی مؤثر احراز شود
سابقه بستری در کمپ مرتبط با اعتیاد زیان‌آور است اما دادگاه اعتیاد فعلی و زیان‌آور را بررسی می‌کند و درمان موفق می‌تواند مانع سلب حضانت شود
معیار نهایی مصلحت کودک است
چون رأی غیابی بوده پدر می‌تواند در واخواهی یا درخواست جدید سلب حضانت این مدارک را مطرح کند

دادگاه می‌تواند حضانت را از مادر سلب و به پدر واگذار کند، اما صرف سابقه اقدام به خودکشی یا بستری در کمپ ترک اعتیاد، به‌تنهایی برای سلب حضانت کافی نیست.
طبق قانون مدنی ایران، اگر عدم مواظبت یا وضعیت والد باعث به‌خطر افتادن سلامت جسمی یا تربیت کودک شود، دادگاه می‌تواند درباره تغییر حضانت تصمیم بگیرد. اعتیاد زیان‌آور و بیماری روانیِ تشخیص‌داده‌شده توسط پزشکی قانونی از موارد قانونی قابل بررسی هستند.

بله، دادگاه می‌تواند حضانت را از مادر سلب کند، مشروط بر اینکه مدارک پدر عدم صلاحیت مادر را برای دادگاه محرز کند و ملاک اصلی، مصلحت کودک است . سابقه خودکشی و بستری در کمپ، اگر با مدارک پزشکی همراه باشد، می‌تواند مصداق عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی طبق ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی تلقی شود . دادگاه باید احراز کند که این شرایط، صحت جسمانی یا تربیت اخلاقی کودک را در معرض خطر قرار داده است .