در حال حاضر موثرترین اقدام چیست؟

با سلام

پدر بنده، در ۳۱ سال زندگی مشترک با مادرم و از ابتدای زندگی مدام به مشاجره و ضرب و جرح وی پرداخته است. او ۵۶ سال سن دارد. بازنشسته ارتش است و ۸ سال سابقه جبهه دارد. او به مدت ۳۰ سال است که تریاک مصرف میکند و حداقل از سال ۹۱ خبر قطعی دارم که به مصرف شیشه روی آورده (ماده شیشه و ادوات آن را در وسایلش دیده ام) . وی در ۳۰ سال گذشته همواره با همسر، مادر، برادر، خواهر و خانواده همسر خود نزاع و دعوا داشته است اما از سال ۹۱ به بعد مشکلات روانی او به شدت وخیم شده و با خانواده، همسایه ها و تقریبا  تمام اعضای فامیل به شدت مشاجره داشته است. او در زمانی که در ارتش به خدمت مشغول بود یک بار به علت نقض قوانین ارتش و نیز اعتیاد به مدت دو سال به زندان رفت. پس از بازنشستگی هم چندین بار در حین خرید و استعمال مواد مخدر، و نیز شکایت همسایه مبنی بر سلب آسایش که به خاطر تردد افراد معتاد و خلافکار به محیط خانه داشت، بازداشت و زندان شد که متاسفانه هر دفعه به سرعت آزاد شد. او به شدت به همه اطرافیان خود بدبین است و همواره در محیط خانواده حتی در حالت عادی در حال فحش دادن و بد و بیراه گفتن به زمین و زمان است. متاسفانه هر مدت یک بار به بهانه ای همسر خود را مورد ضرب و شتم قرار می دهد. اما بنده به عنوان پسر بزرگ خانواده و مادرم به خاطر ترس از ابرو و نیز ترس از عواقب کار و ایجاد صدمه و آسیب از اقدامات قضایی اجتناب میکنیم. بنده ۳۰ سال سن دارم و شغل فرهنگی دارم. مادرم با وجود مشکلات فراوان همواره سعی در مدیریت خانواده داشته، مدیریت مالی خانواده، حفط آبرو در محل، تربیت من و خواهر و برادرم ( برادرم از کودکی به همت مادرم حافظ قرآن است )، و در سال گذشته خواهرم را در شرایط سخت خانوادگی و مشکلات اقتصادی به شکل آبرومندانه به خانه بخت فرستاده.
در حال حاضر تحمل شرایط پدرم به شدت سخت است. او به شدت پرخاشگر است و تقریبا ماهی دو بار مادرم را به بهانه های واهی مورد پرخاش و آسیب قرار میدهد. آخرین بار با ایجاد ضربه به سر و صورتش باعث کبودی صورت و آسیب به دندان او شده است. از طرفی مادرم به خاطر حفظ ابرو اقدامی انجام نداده. من نیز با توجه به این شرایط و از ترس وخیمتر نشدن اوضاع تاکنون اقدامی انجام نداده ام.
شرایط فوق برخی از مشکلات ماست. مشکلات دیگری هم وجود دارد که در اینجا مجال گفتگو نیست.
سوال بنده از شما این است که در حال حاضر موثرترین اقدام چیست؟
با توجه به سابقه پیگیری اوضاع پدرم در دادگاه ها (زمانی که چند بار به زندان رفته) مطمئن هستم تلاش ما برای شکایت از او برای زندانی کردنش نتیجه بخش نیست زیرا در بهترین حالت و با طی شدن مدت زیادی تا صدور حکم حداکثر یکی دو ماه به زندان برود و با بغض و کینه دست به انتقام بزند.از طرفی کاملا مشخص است که پدرم از لحاظ روانی به هر دلیلی (حضور در جبهه، استعمال مواد مخدر روانگردان، سن بالا و...) مشکلات حاد دارد و این مسئله از طریق صحبت و گفتگو  حل نمیشود. مطمئنا او خود را از لحاظ روانی بیمار نمیداند و برای درمان داوطلبانه اقدام نخواهد کرد. او حتی چند باری که به دادگاه مراجعه کرده کاملا زیرکانه مظلوم نمایی کرده و سن بالای خود و حضور در جبهه را پیش کشیده است.
به طور واضح سوال من این است که چطور میتوانیم به صورت اجباری او را در بیمارستان روانی بستری کنیم و چطور میتوانیم او را به مدت طولانی و حتی مادام العمر در آسایشگاه نگه داریم؟
علت این سوال این است که بسیار از انتقام و کینه توزی او بعد از ترخیص نگران هستیم. من به عنوان آخرین ادای دین فرزندی حاضر هستم تمام هزینه های نگه داری شدن او در آسایشگاه را از درآمد شخصی خودم بپردازم. همچنین در صورتی که این خواسته قابل اجرا است