تجدیدنظرخواهی از حکم تضامنی مطالبه وجه چک دیجیتال برگشتی بر اساس رسید عادی (ضم ذمه) و نحوه تنظیم لایحه

دادگاه عمومی حقوقی در دعوای مطالبه وجه یک فقره چک دیجیتال برگشتی به مبلغ ۲۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال (عهده بانک صادرات، سررسید فروردین ۱۴۰۵)، صادرکننده چک (خوانده ردیف اول) و اینجانب (خوانده ردیف دوم) را به‌صورت تضامنی به پرداخت اصل خواسته و هزینه‌های دادرسی محکوم کرده است. صادرکننده در جلسه حاضر نشد و دفاعی نکرد. حکم علیه من بر اساس رسیدی صادر شده که منتسب به من است و در آن تعهد کرده‌ام در صورت وصول نشدن چک، مبلغ آن را بپردازم. دادگاه این رسید را ضم ذمه تلقی کرده است. خسارت تأخیر تأدیه نسبت به من پذیرفته نشده، چون چک مستقیماً به من منتسب نیست. در رأی آمده است که اجرای هر یک از احکام، دیگری را بری‌الذمه می‌کند و وصول وجه چک منوط به استیفا نشدن اصل طلب در پرونده‌های مشابه است. وکیل من در جلسه گفته بود خواهان بابت همین طلب در پرونده‌های مشابه اقدام کرده و مالی هم توقیف شده است.
مدیون اصلی خواهرزاده من است. اصل طلب خواهان از او حدود ۳۰۰ میلیون تومان بوده و با خسارت تأخیر حدود یک میلیارد و دویست میلیون تومان می‌شود. برای جلوگیری از جلب او و به اصرار مادرش، با این شرط که خواهان در پرونده اجرای احکام رضایت دهد، یک چک از شخص دیگری (دوست مدیون) گرفتم و رسید را امضا کردم. گفته بودم اگر ظرف یک ماه طلب پرداخت نشد، چک دو میلیارد تومانی را به اجرا بگذارد. خواهان رضایت نداد و هم‌زمان پیگیری جلب مدیون و مطالبه وجه چک را ادامه داد. من مقدار زیادی کاشی برای مزایده معرفی کرده‌ام که ارزش آن به اندازه بدهی و خسارت تأخیر است. رسید را یک‌طرفه و عادی امضا کرده‌ام. خواهان آن را امضا نکرده و ظهر چک را هم امضا نکرده‌ام. به نظرم مطالبه یک طلب از چند نفر و مطالبه دو میلیارد تومان بابت طلبی حدود ۳۰۰ میلیون تومانی بی‌وجه است.
این موارد را برای تجدیدنظرخواهی مطرح کرده‌ام و اکنون که در دادنامه محکوم شده‌ام، تجدیدنظرخواهی مطرح است. چه کنم که دادگاه تجدیدنظر رأی را نقض نکند و دادنامه قطعی شود تا اجراییه صادر گردد؟ لطفاً درباره نحوه تنظیم لایحه و تبادل لوایح راهنمایی کنید تا دادنامه در مرحله تجدیدنظر قطعی شود.