لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
آیا میتوان در عقدنامه قید کرد که مهریه منحصراً از اموال بهجامانده از شوهر پس از فوت و در صورت تداوم زوجیت قابل دریافت باشد؟ به این ترتیب، مهریه در زمان حیات شوهر قابل مطالبه نباشد، اما حق زوجه برای آینده تضمین شود. اگر این شرط امکانپذیر نیست، چه راهکار جایگزینی وجود دارد؟
تولیدشده با هوش مصنوعی بنیاد وکلا — پاسخ وکیل نیست
این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
چنین شرطی در عقدنامه از نظر حقوقی معتبر نیست، زیرا مهریه به محض وقوع عقد بر ذمه زوج مستقر میشود و زوجه میتواند هر زمان آن را مطالبه کند. شرط تأخیر در مطالبه تا زمان فوت، با ماهیت دین بودن مهریه در تعارض است و دادگاهها چنین شرطی را معمولاً بیاثر میدانند.
با این حال، راهکارهای جایگزین عملی وجود دارد:
یک. شرط عدم مطالبه در مدت زوجیت: میتوان در عقدنامه یا سند جداگانهای شرط کرد که زوجه تا زمانی که زندگی مشترک ادامه دارد، از مطالبه مهریه خودداری کند. این شرط اگرچه از نظر فقهی الزامآور بودنش محل بحث است، اما در عمل میتواند توافق اخلاقی مؤثری باشد.
دو. وصیت به پرداخت مهریه: شوهر میتواند در وصیتنامه رسمی تصریح کند که مهریه زوجه از ثلث اموال یا از ترکه پرداخت شود. البته این شیوه تضمین قانونی مستقل از دعوای مهریه نیست.
سه. تنظیم سند رهن یا وثیقه: میتوان ملک یا مالی را بهعنوان وثیقه مهریه در سند رسمی معین کرد و توافق کرد که تا زمان حیات و تداوم زوجیت، زوجه از اجرای وثیقه خودداری کند.
چهار. مهریه با سررسید مدتدار: طرفین میتوانند توافق کنند که مهریه بهصورت اقساط بلندمدت یا با سررسید مشخص پرداخت شود. این توافق در صورت درج در سند رسمی الزامآور است.
عملیترین پیشنهاد ترکیب گزینههای سه و چهار است: تعیین مهریه متعارف با وثیقه ملکی و درج شرط تأخیر در اجرا در قالب سند رسمی، که هم حق زوجه را تضمین میکند و هم فشار فوری بر زوج وارد نمیسازد.
این پاسخ بهصورت خودکار و بر اساس میزان جزئیات در ابتدا آمده است، نه بهعنوان تأیید محتوای آن.
اصل بر حال بودن مهریه است و به محض وقوع عقد، زوجه مالک مهریه می شود و حق مطالبه دارد. شرطی که حق مطالبه را تا زمان فوت زوج ساقط یا به طور مطلق سلب کند، به جهت مخالفت با مقتضای عقد نکاح و نیز تعارض با قواعد آمره، در معرض بطلان شرط است و قابلیت اتکا ندارد. ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی، ماده ۲۳۲ و ۲۳۳ قانون مدنی.
با این حال می توان به جای سلب حق، نحوه پرداخت را مقید و مدت دار کرد. تعیین مهریه عندالاستطاعه، یا تقسیط و تعیین اجل برای پرداخت تمام یا بخشی از مهریه، یا توافق مستقل پس از عقد بر تقسیط، از راهکارهای عملی است. ماده ۱۰ قانون مدنی، ماده ۱۰۸۳ قانون مدنی.
برای تضمین وصول پس از فوت، راهکار مطمئن تر اخذ تامین است. می توان ضمن عقد یا قرارداد مستقل، رهن یا وثیقه ملکی، ضمانت معتبر، یا بیمه عمر به نفع زوجه پیش بینی کرد. پس از فوت نیز مهریه دین ممتاز نیست ولی دین متوفی است و قبل از تقسیم ترکه از ترکه پرداخت می شود. ماده ۸۶۹ و ۸۷۰ قانون مدنی، ماده ۲۲۵ قانون امور حسبی.
اگر مایلید متن یک بند پیشنهادی دقیق برای عقدنامه یا یک قرارداد مکمل تنظیم کنم، بفرمایید مهریه نقدی است یا سکه و آیا زوج ملک یا ضامن معتبر برای تامین دارد؟
پروندهی شما جزئیات خودش را دارد؛ با یک وکیل مهریه صحبت کنید
پاسخهای این صفحه کلی هستند و برای آشنایی نوشته شدهاند. ۳٬۱۳۱ وکیل با تخصص در این حوزه در بنیاد وکلا عضو هستند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
خیر، نمیتوانید مهریه را بهطور کامل محدود کنید که فقط بعد از فوت شوهر و فقط از ترکه قابل وصول باشد؛ چون مهریه بهمحض عقد، دین حال است و شرط سلب حق مطالبه در زمان حیات، شرط باطل محسوب میشود.
اما برای رسیدن به همان نتیجه
دو راهکار کاملا قانونی وجود دارد:
توافق بر عدم مطالبه تا زمان فوت
زوجه تعهد میکند در زمان حیات زوج مهریه را مطالبه نکند؛ این شرط معتبر است.
تعهد مالی معلق به فوت
بهجای مهریه سنتی، تعهدی تنظیم میشود که فقط با فوت زوج ایجاد شود؛ این کاملا قانونی و قابل اجراست.
شرط مذکور در عقدنامه قانونی نیست و مهریه همواره قابل مطالبه در زمان حیات شوهر است. به عنوان راهکار جایگزین، میتوانید با توافق همسر، مهریه را به صورت اقساط بلندمدت (مثلا ۲۰ تا ۳۰ ساله) تنظیم کنید که عملا امکان مطالبه فوری را از بین میبرد. همچنین میتوانید شرط کنید که مهریه فقط از طریق اجرای ثبت (بدون مراجعه به دادگاه) پیگیری شود تا فرآیند مطول نخواهد بود. در نهایت، تنظیم سند رسمی در دفترخانه برای هر یک از این توافقات، الزامی و از بروز اختلاف جلوگیری میکند.
به محض وقوع عقد، زوجه مالک مهریه میشود، اما این امر مانع نمیشود که دو طرف شرط کنند که زوجه برای مدت معینی، نتواند حق خود را استیفا کند. اگر شرط شود زوجه کلا حق مطالبه مهریه ندارد، چنین شرطی باطل است، اما اگر شرط شود که زوجه برای مدت معین مثلا ۵۰ سال حق مطالبه مهریه ندارد، بنظر چنین شرطی معتبر است. درواقع مواردی که شرط باطل یا باطل و مبطل است، در قانون مدنی پیشبینی شده و اگر ما شرط را طوری تنظیم کنیم که از شمول موارد بطلان خارج شود، باید شرط را صحیح دانست. موفق باشید.
بله، میتوان شرطی برای مؤجل بودن مهریه تنظیم کرد؛ اما عبارت «مهریه فقط از ترکه پس از فوت قابل مطالبه باشد» ممکن است از نظر حقوقی با ایراد مواجه شود.
راهکار مطمئنتر این است که در عقدنامه صراحتا توافق شود مهریه تا زمان فوت زوج حال نباشد و سررسید آن فوت زوج، مشروط به استمرار زوجیت، تعیین شود. در این صورت اصل حق مهریه باقی است ولی امکان مطالبه آن در زمان حیات زوج محدود میشود.
اگر دفتر ازدواج چنین شرطی را نپذیرد، میتوان توافقنامه رسمی جداگانه و همزمان با عقد تنظیم کرد؛ ولی متن آن باید بسیار دقیق باشد تا با شرط ضمن عقد و مقررات مربوط به مهریه تعارض پیدا نکند.
اینکه شما در شرف ازدواج هستید یا تصمیم به آن دارید، بهتر است قبل از هرکاری با یک وکیل مشورت کنید
اما در مورد سوالات شما
گذاشتن شرط موجل اصولا در نکاح مشکلی ندارد اما اینکه مهریه را به زمان بعد از فوت زوج موکول کنید این امر از نظر حقوقی معتبر نیست و با فوت هر یک از طرفین از ماترک سهم هر فرد در صورت قبول ترکه پرداخت خواهد شد اما زوجه باید توجه داشته باشد که میتواند بجای عندالمطالبه قرار دادن مهر، آن را به عندالاستطاعه تغییر دهد.
خیر، این شرط در عقدنامه امکانپذیر نیست. مهریه حقی است که زوجه بلافاصله پس از عقد نکاح (دائما یا موقتا) به آن ذیحق میشود و قابل مطالبه است. نمیتوان آن را صرفا به زمان بعد از فوت شوهر موکول کرد.
تعیین چنین شرطی به شکل مطلق که مهریه در زمان حیات قابل مطالبه نباشد، با ماهیت مهریه که دین حال برای زوجه است، ممکن است با ایراد مواجه شود.
راهکار عملی این است که مهریه تعیین شود و سپس زوج و زوجه شرط کنند حق مطالبه تا زمان معین یا تحقق شرطی خاص به تاخیر بیفتد؛ البته باید با قواعد عمومی قراردادها و نظم عمومی تعارض نداشته باشد.
اگر شرط شود تا زمانی که زوج زنده است زوجه نتواند مهریه را مطالبه کند چنین شرطی اعتبار ندارد چرا که شرط باید مدت زمان مشخص داشته باشد و این شرط کلی است.
در مورد مهریه از ماترک زوج قابل مطالبه است و در عقدنامه ها معملا واژه عندالمطالبه ذکر می شود که شما می توانید به جای آن از واژه عندالاستطاعه استفاده کنید که به این معنا است که فقط در صورت توانایی مالی زوج مهریه قابل مطالبه باشد نه اینکه هر زمانی که بخواهد مطالبه کند.
مهریه با انعقاد عقد نکاح توسط زوجه قابل مطالبه است ولی امکان شرط عدم مطالبه مهریه تا مدت معینی وجود خواهد داشت و الزاما باید دارای مدت معین باشد . مدت نباید مجهول باشد . مدت نباید به اندازه ای طولانی باشد که اصلا مهریه قابل مطالبه نباشد مثلا اگر ذکر شود که تا ۱۰۰ سال مهریه قابل مطالبه نباشد چنین شرطی باطل است
باسلام، زوجه بهمحض وقوع عقد مالک مهریه میشود، اما طرفین میتوانند توافق کنند که زوجه برای مدت معینی حق مطالبه یا استیفای مهریه را نداشته باشد؛ شرط سلب دائمی حق مطالبه مهریه باطل است، اما شرط محدودیت برای مدت مشخص، مانند ۵۰ سال، میتواند معتبر باشد، مشروط بر اینکه با موارد بطلان شروط مقرر در قانون مدنی تعارض نداشته باشد.
مهریه باید دارای ارزش مالی، معلوم و مشخص باشد.
مهریه به محض وقوع عقد، ملک زن میشود و او حق دارد هر وقت بخواهد آن را مطالبه کند
این شرط معلق نمودن مطالبه مهریه به زمان بعد از فوت زوج، شرط خلاف قانون و شرع میباشد،
میتوانید بجای شرط مذکور ، مطالبه مهریه بصورت عندالاستطاعه قید شود یعنی هر وقت زوجه توانایی مالی داشت ، مهریه قابل مطالبه و وصول شود.
مهریه به محض وقوع عقد در ملکیت زوجه است و نمیتوانید برای دریافت مهریه عندالمطالبه زمان تعیین کنید .مهریه دین حال است و شرط مدت دار کردن یا تاخیر با ماهیت آن در تضاد است.
بله، شرط تاخیر مهریه تا پس از فوت در عقدنامه امکانپذیر است و در صورت تداوم زوجیت، زوجه میتواند آن را از ماترک دریافت کند.
طبق ماده ۱۰ قانون مدنی کلیه قرارداد ها و شروط بین طرفین معتبر و لازم اتباع می باشد
این شرط که مهریه خانم بعد فوت شوهر از ترکه پرداخت شود در واقع مهریه را از حالت عندالمطالبه خارج و بصورت موجل در میاد یعنی تا زمان فوت شوهر زوجه نمیتواند مهریه رو مطالبه کند شرطی صحیح و درست است ولی آن قسمت که گفتین تا" تداوم زوجیت" تعارض دارد با استحقاق اصل مهریه ولی شرط اولیه مسترد و شکلی نداره
راهکار مناسب تر می توانید مهریه رو به صورت عندالاستطاعه قرار دهید یعنی مطالبه مهریه مشروط به دارا بودن زوج می باشد
به محض وقوع عقد زوجه مالک مهریه میشود و هر زمانی میتوانید مطالبه نماید و ننیتوان آنر مقید یا مشروط به زمان خاصی یا اموال خاصی نمود
چنین شرطی دارای اعتبار نمی باشد و اگر در سند ازدواج قید گردد باطل است و تحت شرایطی زوجه می تواند مهرالمثل مطالبه نماید.
به محض وقوع عقد زوجه مالک مهریه میباشد.چنین شرطی خلاف قانون است. ولی درصورت وجود ماترک اولویت اخذ و توقیف مهریه وجود دارد.
ثبت چنین شرطی به شکلی که حق قانونی شما را در زمان حیات مرد بهطور کامل سلب کند، در دادگاه ممکن است غیرقابل اجرا تشخیص داده شود.
اصولا به چنین شرطی و شروطی مانند آن ترتیب اثر داده نمی شود. راهکار جایگزینی نیز وجود ندارد.
نمیتوانید مستقیما چنین موضوعی را در عقدنامه قید کنید اما همیشه راه های جایگزین وجود دارد. بهتر است با وکیل مشورت کنید تا شما را راهنمایی کند بهترین نتیجه را بگیرید.
مهریه را نمیتوان به طور مطلق فقط به بعد از فوت موکول کرد؛ بهتر است نحوه و زمان پرداخت را توافقی و دقیق تنظیم کنند.
عرض سلام
چنین شرطی معتبر نیست. اگر این شرط در سند ازدواج قید شده باشد، شرط باطل و تحت شرایطی زوجه مستحق مهرالمثل است.
بله، تا حد زیادی با شرط ضمن عقد امکانپذیر است؛ یعنی میتوان شرط کرد که مهریه تا زمان فوت زوج و بقای زوجیت قابل مطالبه نباشد و تنها در آن زمان وصول شود.
اما نمیتوان ماهیت مهریه را بهگونهای تغییر داد که برخلاف قواعد آمره قانون باشد. به همین دلیل، برای اطمینان بیشتر معمولا از راهکارهای دیگری مانند صلح، وصیت، بیمه عمر به نفع زوجه یا تعهد مستقل نیز استفاده میشود تا هدف موردنظر بهتر تامین شود.
خیر نمی توانید مهریه را معلق به وفات زوج نمایید اما هم اکنون می توانید در عقدنامه ملکی را صلح عمری نمایید یا زوج هم اکنون وصیت نماید
در این شرط شبهه وجود دارد بهترین راهکار مهریه با سررسید مدت دار و یا تضمین رهنی به واسطه مهریه حتی با سند عادی
باسلام
چنین شرطی با ماهیت مهریه به عنوان یک دین قطعی سازگار دانسته نمی شود .
شرط مطالبه مهریه صرفا پس از فوت زوج، به دلیل تعارض صریح با مقتضای اطلاق عقد نکاح و سلب حق حال زوجه باطل و بلااثر است و مهریه در زمان حیات نیز قابل مطالبه خواهد بود. بهعنوان راهکار جایگزین حقوقی، زوج میتواند ملکی را به صورت «صلح عمری» به زوجه منتقل نماید تا منافع در زمان حیات متعلق به زوج و عین آن پس از فوت، در مالکیت قطعی زوجه مستقر گردد.
بله، در اصل میتوان مهریه را بهصورت “مؤجل” (دارای موعد) تعیین کرد و زمان مطالبه آن را به وقوع شرطی در آینده موکول نمود؛ اما نحوه تنظیم شرط بسیار مهم است
خیر نمی توانید مهریه را معلق به وفات زوج نمایید و در این صورت از اعتبار ساقط میشود
نمی توان امکان استحقاق و دریافت را به بعد از فوت موکول نمود اما راه حل های جایگزین وجود دارد.
بایستی مهریه عندالمطالبه تعیین شود و سپس از طریق توافق و استفاده از سایر عقود پرداخت مهریه را موجل نمود.
خیر امکان درج چنین شرطی صحیح بنظر نمیرسد لکن زوجین میتوانند جهت پرداخت مهریه تاریخی تعیین کنند
کاربر گرامی خیر در این صورت مهریه معلق می شود،بهتر است عندالمطالبه یا عندالاستطاعه قید شود
خیر درج چنین شرطی فاقد اعتبار است صرفا می توانید وصول ان را موکول به پس از فوت کنید
بزرگوار، این شرط به دلیل مخالفت با مقتضای ذات عقد و قواعد آمره ارث باطل است
درج چنین شرطی صحیح به نظر نمیرسد
و دادگاه به آن ترتیب اثر نخواهد داد
راه حل جایگزین دارد حل طلاق و.....
دریافت مهریه از اموال متوفی امکان پذیر بوده و نیازمند مراجعه به اجرای احکام ثبت یا دادگاه هست.
راهکاری متصور نیست و چنین شرطی هم قابل درج نیست
خیر در این صورت مهریه معلق می شود شما باید عندالمطالبه یا عندالاستطاعه مهریه را تعیین کنید
درج چنین شرطی باطل است ولی به صحت عقد یا مهریه لطمه نمیزند
بله هر شرطی در سند نکاح قابل قبول و لازم الاجراست
باسلام مهریه از ترکه زوج قابل مطالبه است
بادرود
خیر امکانقید چنین شرطی وجودندارد وباطل است
قبول دین که هنوز منشا آن خلق نشده اشکال داره اما در زمان حیات همسر میتونن به شما منتقل کنند با عنوان صلح عمری بدون حق انتقال به غیر توسط زوجه
قابل طراحی است، اما برای جلوگیری از دعوای آینده روی چنین شرطی به تنهایی تکیه نمیکنم.
هیچکدام از این پاسخها دقیقاً پروندهٔ شما نبود؟
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
