به روز بمانید!
آیا مایل هستید اعلانات مربوط به گفتگوهای آنلاین خود را روی دستگاه خود دریافت کنید؟
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
زمانی که یک جوان اقدام به تشکیل زندگی مشترک می کند، باید بداند که درقبال این زندگی مسئولیتی دارد و زمانی که می پذیرد تا با زوجه در زیر یک سقف زندگی کند، باید از صفر تا صد هزینه های زندگی را مد نظر داشته باشد.
نفقه یعنی هزینه ی خوراک، پوشاک، مسکن، وسایر هزینه ها مانند درمان و ارایشگاه و خلاصه هر هزینه ای که زن احتیاج داشته باشد واگر صاحب فرزندی شود، باز هم نفقهی آنها برعهده ی پدر و مادر هست و آنها در قبال فرزندان وظیفه ی تامین هزینه ی معاش تحصیلشان را برعهده دارند، پرداخت نفقه ی دختران تا زمان ازدواج و پسران تا ۱۸ سالگی برعهده ی پدر و مادر هست و اگر زمانی خدای نکرده از هم جدا شدند، اگر حضانت با مادر باشد، نفقه ی فرزند برعهده ی پدر است و یا اگر توافق کرده باشند، می تواند برعهده ی مادر هم باشد و اما زمانی هست که زوج نفقه ی زن را نمی دهد و وی را در عسروحرج نگه می دارد در آن موقع زوجه برای دریافت نفقه چه کار می تواند بکند؟
ببینید زوج در هر صورت باید نفقه ی زن را پرداخت کند، حتی اگر فقیر باشد و تمکن مالی نداشته باشد باید در توان خودش سعی در تامین امرار معاش زوجه کند.
اگر زمانی از پرداخت آن سر باز زند و زوجه را در عسروحرج نگه دارد زوجه می تواند به شورای حل اختلاف یا دادگاه خانواده مراجعه کند و به خاطر ترک انفاق علیه زوج شکایت کند و مطالبه ی نفقه کند، در این زمان ابلاغیه به شوهر فرستاده میشود که به دادگاه مراجعه کند و پاسخگو باشد و اگر مراجعه کرد و دلیل قانع کننده ی نداشته باشد و تمکن مالی هم داشته و نپرداخته در این صورت به پرداختن نفقه محکوم می شود که قاضی به کارشناس دستور میدهد تا میزان نفقه ی زن را مشخص کند تا از زوج گرفته و به زوجه داده شود.
در این میان زمانی هست که نفقه به آنها تعلق نمی گیرد این افراد چه کسانی هستند؟
طبق ماده ی ۱۱۰۸ زنانی که بدون هیچ دلیل محکمه پسندی زندگی مشترک خود را ترک کرده و از شوهر جدا زندگی می کنند و از همسر خود چه از لحاظ زندگی مشترک در یک خانه و چه رابطه ی زناشویی اطاعت نمی کنند و ناشزه محسوب می شوند، در این صورت قاضی به زوجه می گوید شما ناشزه هستید و نفقه تعلق نمی گیرد و همچنین در ازدواج موقت هم نفقه تعلق نمی گیرد.
ما دو نوع ازدواج داریم ازدواج موقت وازدواج دائم، در ازدواج موقت طبق ماده ی ۱۱۱۳زن حق نفه ندارد، مگر اینکه ضمن عقد شرط شده باشد یا بنای طرفین در هنگام عقد این بوده که شوهر حقوق زوجه را بپردازد و در عقد دائم هم اگر شرط شود که نفقه ی هر کس به عهده ی خودش باشد، هم این شرط از لحاظ قانونی قابل قبول است.
پس نتیجه می گیریم که توافق طرفین و نوشتن آن در سند ازدواج مهم است.
در دوران عقد اگر در مورد خانه و زمان عروسی بین زوجین تصمیم گرفته شده باشد، نفقه واجب نیست ولی اگر تصمیم گیری نشده باشد باید زوج نفقه ی زوجه را بپردازد؛ چون معلوم نیست تاکی به صورت عقد می ماند وبلا تکلیف زوجه را رها کرده باشد و اگر نپردازد زوجه می تواند مطالبه ی مهریه کند.
نفقه ی زن در زمان بیماری مثل سرما خوردگی یا هر بیماری دیگر که صعب العلاج نباشد، برعهده ی مرد است اما اگر بیماری صعب العلاج باشد که نیاز به هزینه های زیاد دارد پرداخت آن بر عهده ی شوهر واجب نیست،و همچنین پرداخت هزینه ی تحصیل زوجه هم برمرد واجب نیست.
میزان مشخصی برای آن در نظر گفته نشده است و چون ملاک تعیین نفقه در واقع میزان احتیاجات زوجه است و در زمانهای مختلف فرق می کند و اگر زن میزان نفقه را به دادگاه سپرده باشد، قاضی کار را یه کارشناس ارجاع می دهد و اگر میزان نفقه را کمتر تعیین کنند، زوجه تا تا زمان مقرر حق اعتراض دارد.
اگر شما عزیزان سوالاتی در مورد نفقه داشته باشید ویا اگر اقدام کنید برای مطالبه ی مهریه می توانید از کارشناسان بنیاد وکلا مشاوره بگیرید که ۲۴ ساعته در خدمت شما عزیزان میباشد.
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.