نظر شما درباره رای صادره چیست؟
با سلام
اعمال ماده ۴۷۷ ، و نظر شما در مورد رای صادره؟
در بند ۲۲ قرار داد فروش قانون حمایت از مصرف کنندگان خودرو حاکم بر موضوع قید شده ، ضمن اینکه ماده ۱۰ قانون مدنی، بیان می کند: قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی هزینه لایحه اعمال ماده ۴۷۷ ؟
که آن را منعقد نموده اند در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد، نافذ است.
رای تجدید نظر:
دادگاه بدوی نسبت به دعوی تجدیدنظرخواه به خواسته مطالبه خسارت توقف خودرو(خواب خودرو)و همچنین
ضررو زیان ناشی از عدم استفاده از بیمه نامه-کارت طلایی وگارانتی خودرو با جلب نظر کارشناس،به انضمام کلیه
اولا اینکه خودرو خواهان از نوع خودروهای شخصی بوده و بنا به اظهار خواهان »: خسارات دادرسی، با این استدلال که
جهت استفاده شخصی خریداری شده و بعد از مدتی به فروش رفته است.ثانیا منظور مقنن از تبصره ۲ماده ۵۱۵ قانون ایین دادرسی مدنی منافع ممکن الحصول بوده ،یعنی منافعی که مقتضی وجودی انها حاصل شده باشد،و این گونه منافع را عرف و قانون در حکم موجود می داند و چنانچه کسی انرا تلف کند یا باعث تفویت ان شود باید خسارت ناشی از اقدام خود را
جبران کند، نظیر اجرت المثل ایام بیکاری راننده شاغل تاکسی صدمه دیده تا زمان تعمیر که با توجه به قواعد تسبیب و
لاضرر و مقررات قانون ایین دادرسی مدنی این قبیل منافع قابل مطالبه می باشد،این در حالی است که خواسته خواهان در
دعوای خواهان را غیر وارد تشخیص و مستندا به ماده ۱۹۷ دادرسی مدنی که صحیح آن « . مانحن فیه اینچنین نمی باشد
قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی می باشد و به دادگاه نخستین متذکر می گردد ، از وماده
۱۲۵۷ قانون مدنی حکم بر بی حقی خواهان صادر و اعلام نموده است.
در ماده ۱۸ آیین نامه اجرایی قانون حمایت از مصرف کنندگان خودرو دقیقا برای خودرو شخصی خسارت توقف در نظر گرفته: اده ۱۸- ضوابط پرداخت خسارت توقف خودرو به استثنای خسارات ناشی از موارد حادثه و تصادف به شرح زیر است:
الف- خودروی سواری: از زمان تحویل خودرو به نمایندگی مجاز به ازای هر روز توقف مازاد، به میزان یادشده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار پانزده ده هزارم (۰.۰۰۱۵) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضه کننده به مصرف کننده پرداخت می شود.
ب- خودروی عمومی (تاکسی، وانت، ون): از زمان تحویل خودرو به نمایندگی به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یاد شده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار دو هزارم (۰.۰۰۲) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضه کننده به مصرف کننده پرداخت می شود.
پ- خودروی سنگین (مینی بوس، میدل باس، اتوبوس، کامیونت، کامیون وکشنده): به ازای هر روز توقف مازاد به میزان یاد شده در ماده (۱۷) این آییننامه به مقدار یک هزارم (۰.۰۰۱) بهای خودرو به عنوان هزینه توقف توسط عرضه کننده به مصرف کننده پرداخت می شود.