موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
در یک معامله بیع، قید شده است که در صورت عدم پرداخت چک های ثمن در موعد مقرر معامله فسخ میشود. چک نیز در تاریخ مقرر تادیه نشد و لذا بایع در صدد استرداد مبیع به استناد شرط فاسخ فوق است. در نشستهای قضایی برخی این شرط را شرط نتیجه ( و انفساخ خود به خودی بیع ) و برخی نیز انرا شرط فعل و لذا رعایت احکام ان میدانند.
برای اجتناب از تاملات قضایی فوق و اجتناب از درخواست صدور حکم به انحلال قرارداد از سوی دادگاه و احکام قابل بار به شرط فعل ، ایا بایع و مشتری میتوانند اراده طرفین را نسبت به شرط انفساخ قراردادی فوق با تصریح به ماده ۱۰ قانون مدنی در بیع نامه طوری بگنجانند که عقد قهرا و بدون اعلام اراده طرفین یا احدی از آن منفسخ محسوب و لذا تابع احکام شرط فعل در مواد ۲۳۷ الی ۲۳۹ قانون مدنی نشود؟
سلام با توجه به ماده ۱۰قانون مدنی و زمانی که طرفین شرط رو منعقد میکنند به صورتی ضمنی نیز اراده خودشون رو اعلام کردن که اگر ثمن داده نشد بدون اعلام اراده ثانی فسخ شود چون شرط خودش نیازمند قصد و رضای طرفینه ماده ۱۹۰نیز شرایطش رو بیان کرده ،همون قید شرط با چنین صفاتی بدوا نسبت به اینده عقد پیشاپیش اعلام اراده شده ،در نتیجه اگر ثمن داده نشه میشه معامله را منحل کرد...
مراتب فسخ باید لزوما از سوی ذینفع به طرف مقابل اعلام گردد . بدون اعلام فسخ به طرف مقابل و تایید موضوع فسخ از سوی مرجع قضایی نمیتوان فسخ را نافذ دانست .
