ممانعت از بهرهبرداری من از ملکم، مصداق «ممانعت از حق» میشه یا «مزاحمت»؟
با سلام.
تذکر میدم که من نه دانشجوی حقوقم و نه وکیل/مشاور حقوقی. فقط از مشورت وکیلای مختلف، سردرگم شدهام. ممنون میشم راهنماییم کنید.
آیا دعوای «ممانعت از حق»، فقط مربوط به بهرهبرداری من از ملک کسی غیر از خودمه؟ یا میتونم علیه کسی هم که مانع از بهرهبرداری من از ملک خودم شده، دعوای ممانعت از حق بکنم؟ مثلا ممانعت کسی از ورود من به ملکم بدون وضع ید خودش.
اینو با توجه به این مطرح میکنم که قانون تعریفاتی از «تصرف عدوانی»، «ممانعت از حق»، «مزاحمت»، «حق انتفاع»، و «حق ارتفاق» ارائه داده که با توجه به این تعریفا انگار ممانعت از بهرهبرداری من از ملکم باید تحت عنوان «مزاحمت» مطرح بشه؛ هر چند که بهرهبرداری من کاملا از دستم رفته باشه؛ که احتمالا مصداق خلع ید من از ملکم هست.
ق. آیین دادرسی مدنی: ماده ۱۵۸ - دعوای تصرف عدوانی عبارتست از ادعای متصرف سابق مبنی بر این که دیگری بدون رضایت او مال غیر منقول را از تصرف وی خارج کرده و اعاده تصرف خود را نسبت به آن مال درخواست مینماید.
ق. آیین دادرسی مدنی: ماده ۱۵۹ - دعوای ممانعت از حق عبارت است از تقاضای کسی که رفع ممانعت از حق ارتفاق یا انتفاع خود را در ملک دیگری بخواهد.
ق. آیین دادرسی مدنی: ماده ۱۶۰ - دعوای مزاحمت عبارت است از دعوایی که به موجب آن متصرف مال غیر منقول درخواست جلوگیری از مزاحمت کسی را مینماید که نسبت به متصرفات او مزاحم است، بدون این که مال را از تصرف متصرف خارج کرده باشد.
ق. مدنی: ماده ۴۰ – حق انتفاع عبارت از حقی است که به موجب آن شخص می تواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاصی ندارد، استفاده کند.
ق. مدنی: ماده ۹۳ - ارتفاق حقی است برای شخص در ملک دیگری.
