معنی قاعده حقوقی «الاصل دلیل حیث لا دلیل»
با سلام، منظور از قاعده الاصل دلیل حیث لا دلیل، «اصل زمانی حجیت دارد که هیچ دلیل دیگری وجود نداشته باشد» چیست؟ و اینکه منظور از «اصل» در این قاعده حقوقی چیه؟
این قاعده بیان میکند که در صورت نبود مدرک و وجود شک، برای تعیین تکلیف به اصول عملیه رجوع میشود. منظور از اصل همان اصول عملیه مانند اصل برائت و اصل عدم است که با وجود دلیل، اعتبار خود را از دست میدهند.