علت شمول اخذ به شفعه بر عقد قابل تجزیه چیست؟

با سلام
مشتری نسبت به عیب و خرابی و تلفی که قبل از اخذ به ‌شفعه در ید او حادث شده باشد ضامن نیست و هم چنین است بعد از اخذ به شفعه و مطالبه‌، در صورتی که تعدی یا تفریط نکرده باشد. ۱. قید«در صورتی که تعدی یا تفریط نکرده باشد» مربوط به بند ۲ ماده ۸۰۸ و ضمان مشتری بعد از اخذ به شفعه است. پیش از اخذ به شفعه (بند۱)، خریدار در ملک خود تصرف می کند و هیچ ضمانی برعهده ندارد، هر چند که تصرف او نامتعارف باشد. رک. ایقاع، ش۱۸۶. ۲. در بند۲ ماده ۸۱۸ واژه «مطالبه» به احتمال فراوان به معنی اعلام اراده شفیع بر اخذ به شفعه به خریدار است و از تاریخ آگاهی است که تملک والزام به تسلیم ایجاد می شود. ایقاع، ش۱۶۶. در غیر این صورت، اگر مطالبه شفیع به عملی جدای از تملک تعبیر شود، منطوق و مفهوم بند۲ با اصول حقوقی مندرج در احکام امانت(مواد۲۷۸ و ۶۳۱ و ۶۴۰) تعارض پیدا می کند، زیرا، نه تنها امین ضامن تعدی و تفریط خویش است، در صورت مطالب و امتناع یا انکار نیز ضامن هر تلف و نقصی است، هر چند منسوب به او نباشد. پس، باید گفت آگاه ساختن خریدار جزء مضمون اخذ به شفعه و آغاز تغییر وضع او از مالک به امین است. ۳. در صورتی که عقد بیع قابل تجزیه باشد و یکی از اجزاء موضوع تلف شود، اعمال شفعه نسبت به آنچه باقی مانده ممکن است .

باسلام

اخذ به شفعه به چه معناست و چه قوانینی درباره آن صادق است؟اخذ به شفعه و حق شفعه همان حق شریک دوم است که ماده ۸۰۸ قانون مدنی آن را این طور بیان کرده است: «هرگاه مال غیرمنقول قابل تقسیمی بین ۲ نفر مشترک باشد و یکی از ۲ شریک حصه خود را به قصد بیع به شخص ثالثی منتقل کند شریک دیگر حق دارد قیمتی را که مشتری داده است به او بدهد و حصه مبیعه را تملک کند.»اخذ به شفعه به چه معناست و چه قوانینی درباره آن صادق است؟۲ سال قبل قوانین ۰

اخذ به شفعه و حق شفعه همان حق شریک دوم است که ماده ۸۰۸ قانون مدنی آن را این طور بیان کرده است: «هرگاه مال غیرمنقول قابل تقسیمی بین ۲ نفر مشترک باشد و یکی از ۲ شریک حصه خود را به قصد بیع به شخص ثالثی منتقل کند شریک دیگر حق دارد قیمتی را که مشتری داده است به او بدهد و حصه مبیعه را تملک کند.»در واقع حق شفعه به زبان ساده به این معنی است که هرگاه مال غیرمنقول قابل تقسیمی بین ۲ نفر مشترک باشد و یکی از ۲ شریک سهم خود را به شخص دیگری بفروشد، شریک دیگر حق دارد قیمتی را که مشتری داده است به او بدهد و مالک سهم فروخته شده شود.به طور مثال شخص «الف» و شخص «ب» در مالکیت زمینی شریک هستند و شریک «الف» قصد فروش سهم خود از زمین مشترک را دارد و با تعیین قیمتی آن را به شخص «ج» می فروشد. در این حالت شخص «ب» با دارا بودن شرایطی می تواند سهم شریک اول را به همان قیمتی که به خریدار فروخته است بخرد، یعنی سهم او را به ملکیت خود درآورد و شخص «ج» را از دور خارج کند.حق شفعه به زبان ساده به این معنی است که هرگاه مال غیرمنقول قابل تقسیمی بین ۲ نفر مشترک باشد و یکی از ۲ شریک سهم خود را به شخص دیگری بفروشد، شریک دیگر حق دارد قیمتی را که مشتری داده است به او بدهد و مالک سهم فروخته شده شود.قانونگذار در ماده ۸۰۸ قانون مدنی می‌گوید: هر ‌گاه مال غیرمنقول قابل تقسیمی بین دو نفر مشترک باشد و یکی از دو شریک، حصه (سهم) خود را به قصد بیع (فروش) به شخص ثالثی منتقل کند، شریک دیگر حق دارد قیمتی را که مشتری داده است، به او بدهد و حصه مبیعه (سهم فروخته‌ شده) را تملک کند که این حق را حق شفعه و صاحب آن را شفیع می‌گویند. اخذ به شفعه یکی از اسباب تملک است که ماده ۱۴۰ قانون مدنی، این موضوع را مورد توجه قرار داده است.