موضوعتان را بگویید، در چند ثانیه به وکیلِ در دسترس میرسید
لطفاً اتصال اینترنت خود را بررسی کنید.
تلفن تماس:
شما میتوانید درخواست ارزیابی حقوقی خود را بطور مستقیم برای ارسال کنید و در کوتاهترین زمان ممکن از ایشان پاسخ
بگیرید.
لطفا دقت داشته باشید، شما در هر روز تنها
میتوانید ۳
درخواست ارزیابی حقوقی رایگان ویا ارتباط مستقیم با متخصص ثبت نمایید.
همچنین دقت داشته باشید درصورت عدم انتخاب متخصص، پیام شما برای تمامی متخصصان ارسال شده و ایشان
می توانند ارزیابی خود را از درخواست شما مطرح نمایند.
با سلام
همسرمن حدودا یک سال و نیم هست که ترک منزل کرده و حدودا ۸ ماه است دراجرای احکام ، گواهی قطعی عدم تمکین ایشان صادر شده است
در متن دادخواست ادعا کرده چون ۲ سالی است در مفارقت کامل قرار گرفته ، عسر و حرج شدید براش حادث شده و تقاضای طلاق کرده ، در ضمن ایشان ۲ سال پیش هم درخواست طلاق به علل دیگری کرده بود که در بدوی - تجدید نظر و دیوان عالی درخواستش رد شد
من قصد طلاق دادن ایشان را ندارم
سوالم این هست
۱-آیا با این مفارقت که خودش مسبب بوده و درخواست مجدد طلاقی که قبلا رد شده میتونه بهش استناد کنه و مثلا عسر و حرج اثبات کنه ؟
۲-مهریه اش ۱۱۰ سکه است اگر درخواست طلاق خلع کند من در جلسه رسیدگی میتونم به عنوان فدیه مثلا به قاضی بگم در صورتی طلاق میدم که مثلا ۱۰۰ سکه به عنوان فدیه پرداخت کنه ؟ یا اصلا نمیشه مالی بیش از مهریه طلب کرد یا قاضی باید معین کند ؟
رد شدن درخواست قبلی همیشه مانع مطلق نیست، ولی شما میتوانید هم به امر مختومه (اگر همان مبنا تکرار شده باشد) و هم به اینکه عسر و حرج باید «منتسب به زوج» باشد (با وجود عدم تمکین قطعی) تکیه کنید.
در طلاق خلع مقدار بذل میتواند کمتر یا بیشتر از مهریه باشد؛ بنابراین پیشنهاد ۱۰۰ سکه به عنوان بذل قابل طرح است، اما مقدار نهایی باید در روند دادگاه و رای/سند طلاق تثبیت شود
۱. خیر، اگر مفارقت ناشی از ترک منزل و عدم تمکین زوجه باشد و حکم قطعی عدم تمکین نیز صادر شده باشد، اصولا نمیتواند همان وضعیت را بهعنوان عسر و حرج به نفع خود استناد کند؛ مگر اینکه عسر و حرج را با دلایل مستقل دیگری اثبات کند.
۲. در طلاق خلع میزان فدیه با توافق طرفین است و میتواند معادل، کمتر یا حتی بیشتر از مهریه باشد. بنابراین شما میتوانید شرط کنید که فقط در قبال پرداخت مبلغ یا مالی مشخص (مثلا ۱۰۰ سکه) رضایت به طلاق بدهید، اما دادگاه بدون توافق شما نمیتواند فدیه را تعیین یا شما را ملزم به قبول آن کند.
چنانچه مبنای طلاق عسر و حرج و اثبات ان انجامگیرد میتوانید به ان استناد شود. ولیکن صرف عدم تمکین ، و ناشزه بودن توسط رای دادگاه وجود پاشته باشد توضیحات فوق از مصادیق عسرو حرج نیست هرچند بستگی بنظر دارد.
درخصوص بذل مهریه زوجه تصمیم میگیرد چه مقدار بدهد.
سلام
با توجه به اینکه نشوز ایشان ثابت شده است به این دلیل امکان عسر و حرج ندارد ولیکن با بخشش حقوق مالی توسط زوجه امکان طلاق میسر است
معمولا مال بیشتری طلب نمی گردد و صرف بخشش حقوق مالی کافی است
سلام. در پاسخ به پرسشهای شما باید گفت که وضعیت حقوقی همسرتان با توجه به وجود حکم قطعی عدم تمکین و ترک منزل توسط ایشان، در وضعیت ضعف قرار دارد.
اول اینکه در پاسخ به مسئله مفارقت و استناد به عسر و حرج، باید توجه داشت که عسر و حرج به معنای ایجاد وضعیتی است که ادامه زندگی برای زوجه غیرقابل تحمل باشد. وقتی که زوجه خود مسبب اصلی مفارقت بوده و حکم قطعی عدم تمکین علیه ایشان صادر شده است، مفارقت ناشی از تقصیر خود اوست و نمیتواند مستمسکی برای اثبات عسر و حرج قرار گیرد. دادگاهها معمولا در مواردی که زوجه خود ناشزه است، ادعای عسر و حرج ناشی از دوری را نمیپذیرند، چرا که این دوری ناشی از رفتار غیرقانونی خود ایشان است. علاوه بر این، رد شدن دادخواست طلاق ایشان در مراحل بدوی، تجدیدنظر و دیوان عالی در سنوات گذشته، امارهای قوی بر فقدان دلیل موجه ایشان برای طلاق است. تا زمانی که ایشان به وظایف زناشویی تمکین نکنند، ادعای عسر و حرج ایشان در دادگاه راه به جایی نخواهد برد.
دوم در خصوص مهریه و طلاق خلع، طلاق خلع طلاقی است که زوجه با بخشیدن مهریه یا مالی دیگر به زوج، رضایت او را برای طلاق جلب میکند. تعیین میزان فدیه در این نوع طلاق توافقی است و هیچ قاعده قانونی برای الزام زوجه به پرداخت مبلغی بیش از مهریه وجود ندارد؛ در واقع شما نمیتوانید ایشان را مجبور به پرداخت مبلغی مازاد بر مهریه کنید. در جلسه رسیدگی شما میتوانید اعلام کنید که تنها در صورتی حاضر به طلاق هستید که ایشان تمام یا بخش عمدهای از مهریه خود را بذل کند. قاضی نیز در این نوع طلاق، خود مبلغ را تعیین نمیکند، بلکه توافق میان طرفین را صورتجلسه میکند. اگر ایشان نپذیرد که مهریه را بذل کند، دادگاه نمیتواند حکمی بر مبنای طلاق خلع صادر کند، مگر اینکه عسر و حرج ایشان به صورت قانونی اثبات شود که با توجه به نشوز فعلی ایشان، چنین امری بعید است. بنابراین اختیار طلاق همچنان در دست شماست و ایشان نمیتواند شما را به پرداخت مهریه و طلاق همزمان مجبور کند در حالی که خود از تمکین امتناع میورزد. برای شما آرزوی موفقیت دارم.