فردی در دوره های روانی اش تهدید به خودکشی و دگر کشی دارد اما هیچ مدرکی برای اثبات ان وجود ندارد و در بیشتر موارد عادی است حتی فرد گرم و صمیمی دیده می شود و تشخیص حتی برای روانپزشک ممکن نیست(صرفا ادعای خود فرد وجود دارد و یکسری اعمال موقتی اما بسیار خطر ساز و غیرقابل پیش بینی).در پنهان کردن مهارتی فوق العاده دارد.بستری را نمی پذیرد. چه ماده و بندی قانونی برای این شرایط وجود دارد؟ اگر بخواهیم مدارک کافی جمع کنیم چه مدارکی مورد قبول دادگاه است.
طبق ماده «۱» آییننامه اجرایی قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، بیماران روانی به بیمارانی اطلاق میشود که بیماری آنها شروع و پیشرفت تدریجی داشته باشد و به مدت طولانی (حدود ۲ سال) دوام یابد و تمایل به عود داشته، منجر به افت عملکرد و ایجاد ناتوانی یا معلولیت شود. به استناد جزء «۵» بند «الف» ماده ۱۹۲ این قانون، مسئولیت بیماران روانی مزمن به سازمان بهزیستی کشور واگذار شده است.
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
پرسش حقوقی خودتان را بپرسید
پرسش خود را ثبت کنید تا وکلای بنیاد وکلا پاسخ بدهند — ثبت پرسش رایگان است.ثبت پرسش حقوقی
