حکم نشوز جنبه تنبیه با قطع نفقه برای زوجه دارد و حکم الزام نقطه مقابل عسر و حرج و حق طلاق با قاعده کلی فقهی با مرد است و قوانین اسلامی غیر قابل تغییر .اگر استدلال وکلا با مرور زمان منظور مفارقت جسمانی است.مصداق اقدام علیه خود بشمار می رود و زوجه حق طلاق ندارد .از طرفی ما تئوری سو استفاده از حق هم داریم وقتی پای فرزند میان باشد زن ناشزه که حکمش بدلیل عدم وجود دلیل موجه شرعی و قانونی صادر گشته در کل منتفی است.وکراهت هم حق طلاق ایجاد نمیکند .تنها راه اثبات عسر و حرج میباشد که با توجه به حکم الزام به تمکین عسر و حرج منتفی هست در غیر این صورت صلاحیت قوه قضاییه زیر سوال میرود.و اصل بر استحکام خانواده هست و قاعده برائت که زوج با حکم الزام به تمکین توانسته عدم تخلف خود را محرز کند .لذا به بعضی از وکلای عزیز که حکم الزام به تمکین ونشوز را جدا از دادخواست طلاق از طرف زوجه میدانند .پیشنهاد میشود کمی تامل و تفکر داشته باشند.نمی شود هم گناهکار بود و تنبیه شد و بی گناه دادخواست طلاق ارایه نمود.و هیچ استثنایی وجود ندارد .مگر اثبات عسر و حرج و یا طلاق خلع که آن هم رضایت زوج شرط هست.و طلاق دست کسی هست که عقد دست اوست .و قوانین اسلامی و الهی غیر قابل تغییر؟با سپاس و احترام و عذر خواهی به موجب عدم حقوق دان بودن و اضهار نظر .
سوال تکراریست .وپاسخ لازم داده شده. به هرحال اثبات عسر و حرج زوجه کلیشه ای نیست در شرایط هر زوجه ای متفاوت هست. ناشزه بودن مادام العمر جلوی اثبات عسرو حرج زوجه را نمیگیرد. احتمالا مرور زمان و بوجود آمدن برخی تنگناهای زندگی برای زوجه عسر و حرج ایجاد میکند و قاضی به اقناع وجدانی میرسد
پاسخهای عمومی، مدارک و تاریخها و شرایط خاصِ شما را نمیبینند. در یک مشاورهٔ تلفنی، وکیل روی همین پرونده با شما صحبت میکند و قدم بعدی را مشخص میکند.
ثبتنام لازم نیست؛ فقط شمارهٔ موبایل، آن هم فقط برای همین مشاوره.
پرسش حقوقی خودتان را بپرسید
پرسش خود را ثبت کنید تا وکلای بنیاد وکلا پاسخ بدهند — ثبت پرسش رایگان است.ثبت پرسش حقوقی
