این متن را هوش مصنوعی نوشته است و ممکن است دقیق یا کامل نباشد؛ پاسخهای وکلا در ادامهٔ همین صفحه آمده است.
این سفته قابل مطالبه است، اما ممکن است در دادگاه با ایراد شکلی مواجه شود، زیرا مشخصات صادرکننده باید در متن اصلی سفته درج شود.
طبق قانون تجارت، سفته باید دارای امضا یا مهر صادرکننده در متن سند باشد. امضا در ظهر سفته معمولاً به معنای ظهرنویسی (انتقال یا ضمانت) تفسیر میشود، نه صدور. اگر مشخصات و امضای صادرکننده تنها در پشت سفته باشد، طرف مقابل میتواند ادعا کند که نقش او ظهرنویس یا ضامن است، نه صادرکننده اصلی.
برای مطالبه، دعوا را در دادگاه مطرح کنید و با ارائه دلایل و مدارک جانبی (مانند پیامهای مکتوب یا قرارداد مرتبط) ثابت کنید که طرف مقابل صادرکننده واقعی سفته بوده است. در صورت نبود مدارک جانبی، اثبات این موضوع دشوارتر خواهد بود.